تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشمائل المحمدية ( شمائل النبي ) ( فارسي ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
مىگفته است : بيش از صد بار با پيامبر صلى اللّه عليه و سلم همنشين بودم و ياران آن حضرت از يكديگر مىخواستند شعر بخوانند و درباره كارهاى دوره جاهلى با يكديگر گفتگو مىكردند و پيامبر صلى اللّه عليه و سلم خاموش بود و گاهى هم با ايشان لبخند بر لب مىآورد . « 1 »

- 7 -

( 1 ) على بن حجر ، از شريك ، از عبد الملك بن عمير ، از ابو سلمة ، از ابو هريره براى ما نقل كرد كه پيامبر صلى اللّه عليه و سلم فرموده است : بهترين شعر و سخنى كه شاعران عرب سروده‌اند اين مصراع لبيد است كه گفته است « الا كلّ شىء ما خلا الله باطل . » « 2 »

- 8 -

( 2 ) احمد بن منيع ، از مروان بن معاويه ، از عبد الله بن عبد الرحمن طائفى از عمرو بن شريد « 3 » ، از پدرش شريد « 4 » براى ما نقل كرد كه مىگفته است : پشت سر پيامبر صلى اللّه عليه و سلم بر مركوب سوار بودم و در همان حال صد بيت از قصيده اميّة بن ابى الصلت را براى آن حضرت خواندم و هر بيتى را كه مىخواندم مىفرمود : ادامه بده تا آنكه صد بيت خواندم . آنگاه پيامبر صلى اللّه عليه و سلم فرمود نزديك بوده كه اميّه مسلمان شود . « 5 »
هامش
( 1 ) . ابو بكر احمد بن حسين بيهقى در دلائل النبوة ، چاپ عبد الرحمن محمد عثمان ، مدينه ، بدون تاريخ ، جلد اول ، صفحهء 241 با اسناد خود از سماك بن حرب از جابر بن سمره اين روايت را به دو صورت آورده است و افزوده است كه روايت صورت اول را مسلم هم در صحيح خود از ابن خورك نقل كرده است . محمد بن سعد هم در طبقات ، چاپ ادوارد ساخاو ، بريل ، بخش دوّم جلد اول ، صفحهء 96 و صفحهء 371 ترجمهء جلد اول ، همين روايت را از جابر بن سمره با اندك تفاوتى آورده است و در هيچ‌يك از روايات بيهقى و ابن سعد لفظ « بيش از صد بار » نيامده است . ( 2 ) . اين حديث ، همان حديث شماره دوم اين باب است كه دو راوى اول و دوم آن غير از دو راوى اول و دوم حديث شماره دوم است . اين حديث را مسلم در صحيح خود ، قاهره ، 1384 ق ، جلد هفتم صفحهء 49 ، با چهار سلسله سند آورده است و ظاهرا همان حديثى است كه به شماره 1454 اللؤلؤ و المرجان هم نقل شده است . شايد مناسب مىبود اين گونه احاديثى را كه موضوع آن يكى و اسناد آن متفاوت است ، پيوسته و پشت سر هم قرار دهم ولى نخواستم ترتيبى را كه ترمذى قرار داده يا نسخه‌نويسان چنين نوشته‌اند تغيير دهم . ( 3 ) . مناوى در شرح خود نوشته است عمرو بن شريد از راويانى است كه از پدر خود و سعد بن ابى وقاص و گروهى ديگر روايت كرده است و ابراهيم ميسره و يعلى بن عطا و ديگران از او روايت كرده‌اند . ( 4 ) . شريد را گفته‌اند از شركت كنندگان در بيعت رضوان است . ابن حجر عسقلانى به شماره 3892 الاصابة ضمن شرح حال او از همين موضوع هم نام برده است . ( 5 ) . مسلم هم در صحيح ، قاهره ، چاپ 1384 ق ، جلد هفتم ، صفحهء 48 اين حديث را با سه سلسله اسناد آورده است .