( 1 ) « براى سران و گزيدگان بنى لوى افروختن آتش در سرزمين بويره كه به آسمان شعله مىكشد چيز آسانى است » .
در همين مورد اين آيه هم نازل شده است :
ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ
.
« هر چه شما آن را ببريديد از درختان خرما يا بگذاشتيد آن را ايستاده بر اصل و تنهء خود ، آن بدستور خداى تعالى بود تا رسوا گرداند فاسقان را » آيهء 5 سورهء 59 .
اين حديث را مسلم در صحيح خود از ابن مبارك و بخارى در صحيح خود از نافع اخراج كردهاند .
از مجاهد در تفسير اين آيه چنين آمده است .
كه بعضى از مهاجران بعضى ديگر را از بريدن درختان خرما نهى مىكردند و مىگفتند ، اينها از غنايم مسلمانان است .
و كسانى كه درختها را قطع مىكردند مىگفتند اين خشم نسبت به دشمن است ، بدين جهت قرآن ضمن تصديق گفتار گروهى كه از بريدن نهى مىكردند روشن ساخته است كه قطع آن هم گناهى نداشته است و مىگويد بريدن و رها كردن آن به فرمان خداى عزّ و جل بوده است .
عمر بن خطاب مىگويد ، اموال بنى نضير از جمله چيزهايى است كه خداوند بر پيامبر خود اختصاص داده است ، زيرا مسلمانان در آن مورد تلاشى نكردند و اسب و ركابى نزدند ، و بدين جهت مخصوص آن حضرت است كه از آن بر افراد مستحق هزينهء سال را مىبخشيد و ما زاد آن به مصرف تهيهء اسب و سلاح و ساز و برگ در راه اجراى فرمان خدا ميرسيد .
مسلم و بخارى در صحيح خود اين را از طريق سفيان بن عينيه اخراج كردهاند
.