( 1 ) موضوع اعطاى شمشير ابن ابى الحقيق به سعد بن معاذ همين طور است .
از عاصم بن عمرو بن قتاده روايت است كه پيامبر ( ص ) بنى قينقاع را محاصره كرد و ايشان نخستين گروه يهود بودند كه در مدينه محاصره شدند و تسليم فرمان پيامبر گرديدند و عبد الله بن ابى درباره ايشان قيام كرد و داستان را همچنان كه در روايت يونس بن بكير آمده است نقل مىكند و مىگويد ، موضوع بنى قينقاع پيش از جنگ احد بود ، و پس از اينكه جنگ احد تمام شد پيامبر ( ص ) چهار ماه پس از آن گروهى اصحاب را به بئر معونه گسيل داشت كه همگى شهيد شدند و سپس پيامبر بنى نضير را تبعيد فرمود .
محمد بن اسحق هم در روايتى كه سلمة بن فضل از او نقل مىكند بر همين عقيده است .
ابن عمر مىگويد : يهوديان بنى نضير و قريظه با پيامبر ( ص ) محاربه كردند ، پيامبر بنى نضير را از مدينه تبعيد نمود ، ولى قريظه و وابستگان ايشان همچنان بودند ، و پس از اين دوباره با پيامبر به جنگ برخاستند و بدستور رسول خدا مردان ايشان كشته و زنان و فرزندان و اموال آنها ميان مسلمانان تقسيم شدند ، مگر اندكى از ايشان كه به پيامبر ( ص ) پيوستند و حضرت آنها را امان داد و اسلام آوردند .
پيامبر يهوديان بنى قينقاع مدينه را هم كه اقوام عبد الله بن سلام بودند و يهود بنى حارثه و ساير يهوديان مدينه را اخراج و تبعيد فرمود .
ابن جريح هم اين مطلب را با اسناد خود آورده است ولى او مىگويد « مردان ايشان كشته شدند و زنان و فرزندانشان را به اسيرى گرفتند و اموال آنها را ميان مسلمانان بخش كردند .
بخارى هم در صحيح خود اين مطلب را از اسحق بن منصور نقل كرده است .
و مسلم هم آن را از محمد بن رافع و اسحق بن منصور نقل كرده است عبد الله بن عمر مىگويد : پيامبر ( ص ) درختان خرماى بنى نضير را مىبريد و آتش مىزد و در اين باره حسان بن ثابت مىگويد :
دلائل النبوة ومعرفة أحوال صاحب الشريعة ( فارسي ) — صفحة 339
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص٣٣٩