( 1 ) اى پيامبر خدا ، ايشان غالبا پسر عموها و از عشيرهء ما هستند ، عقيدهء من اين است كه از ايشان فديه بگيرى و در نتيجه بنيهء مالى ما در مقابل دشمن تقويت مىشود و شايد هم خداوند متعال آنها را به اسلام هدايت فرمايد .
پيامبر به عمر بن خطاب فرمود عقيدهء تو چيست ؟
عمر مىگويد ، من گفتم با ابو بكر هم عقيده نيستم و معتقدم اكنون كه بر آنها چيره شدهايم گردن همه را بزنيم من معتقدم على گردن عقيل را بزند و من گردن فلان خويشاوندم را و شما هم اين اجازه را بدهيد ، چه اين اسيران همه پيشوايان و سران كفرند .
مىگويد اما پيامبر ( ص ) نسبت به عقيدهء ابو بكر اظهار اشتياق فرمود و به آنچه من گفتم توجّهى نفرمود . [ 65 ] عمر مىگويد فرداى آن روز ديدم كه پيامبر و ابو بكر نشستهاند و مىگريند ، گفتم اى رسول خدا چه چيز موجب گريهء شما و دوستت شده است ؟ علتش را بگوييد كه اگر بايد گريست من هم بگريم و اگر نه لا اقل تظاهر به گريستن كنم .
پيامبر فرمود ، در مورد فديهاى كه از اسيران مىگيريم گريه مىكنم زيرا عذاب الهى براى اصحاب در اين مسأله نزديكتر از اين درخت است ، و در اين مورد خداوند اين آيات را نازل فرمود .
ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ . . .
فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِّباً
.
« نسزد مر پيامبرى را كه او را اسيرانى باشد و در زمين كشتار كند . . . .
پس بخوريد از آنچه غنيمت گرفتهايد حلال پاكيزه » آيات 68 تا 70 سورهء هشتم .
و طبق اين آيه خداوند متعال غنيمت را براى مسلمانان حلال فرمود ، اين روايت را مسلم در صحيح خود آورده است . عبيدة بن عبد الله از قول پدر خود روايت مىكند كه روز جنگ بدر پيامبر به اصحاب فرمود دربارهء اين اسيران چه
هامش
[ ( 65 ) ] - با اينكه در آغاز اين روايت نام حضرت على هم آمده است ولى اظهار نظر آن حضرت ذكر نشده است ، لابد حذفى صورت گرفته است ، و يا آن بزرگوار به خود حق اظهار نظر در مقابل تصميم پيامبر ( ص ) نمىداده است .