( 1 ) پيامبر فرمودند اين مرد از همه در ساختمان نيرومندتر است . [ 37 ]
و همو مىگويد كه از يمامه آهنگ حضور پيامبر كرديم و به آن حضرت گفتيم كه در سرزمين خود كليسائى داريم ، و از پيامبر تقاضا نموديم كه مقدارى از آبى كه با آن وضو گرفته باشد بما عنايت كند ، پيامبر ظرف آبى خواست و مقدارى از آن را مضمضه فرمود و دستور داد كه آن را براى ما در مشك كوچكى ريختند و فرمود اين آب را با خود ببريد و چون به شهر خود رسيديد كليسا را درهم بكوبيد و از اين آب بجاى آن بپاشيد و سپس در آنجا مسجدى بنا كنيد ، گفتيم اى رسول خدا شهر ما دور است و اين آب تا آنجا خشك مىشود ، فرمود مرتب روى اين آب آب اضافه كنيد و موجب افزايش بوى خوش آن خواهد شد ، مىگويد ما در مورد اينكه مشك آب را چه كسى حمل كند اختلاف داشتيم و سرانجام قرار گذاشتيم كه هر كس يك شبانروز آن را حمل كند و چون به شهر خود رسيديم همانگونه كه پيامبر دستور فرموده بود عمل كرديم . در اين هنگام بانگ نماز در داديم و اذان گفتيم كشيش شهر مردى از قبيلهء طى بود چون اذان را شنيد گفت دعوت بر حق است و گريخت و ديگر ديده نشد .
مسجدى كه دربارهء آن آيهء أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى
نازل شده است و فضل نماز گزاردن در آن
گروهى از مفسران در مورد اين آيه
لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ
« هر آينه مسجدى كه از روز نخست بر پرهيزگارى بنا شده است شايسته تر است كه در آن بايستى » بخشى از آيهء 108 سورهء توبه . گفتهاند كه منظور مسجد قباست .
از ابو سعيد خدرى روايت است كه مىگفت حضور پيامبر رفتم و دربارهء مسجدى كه اين آيه در شأن آن نازل شده است پرسيدم ، پيامبر ( ص ) مشتى شن از زمين برداشت و بجاى ديگر ريخت و فرمود منظور مسجد بزرگ مدينه است . اين روايت را مسلم در صحيح خود آورده است .
هامش
[ ( 37 ) ] - در متن دلائل النبوة اين حديث صحيح ضبط نشده و صحيح آن از صفحه 344 جلد اوّل تاريخ الخميس ديار بكرى گرفته شد .