تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دلائل النبوة ومعرفة أحوال صاحب الشريعة ( فارسي ) — صفحة 301

مساهمون:

ص٣٠١
( 1 ) صفحات 540 تا 542 جلد دهم تفسير مجمع البيان چاپ استاد سيد هاشم رسولى محلاتى ، بيروت 1379 ه . ق و به ص 176 علل الشرائع كه در آن به آبله اشاره شده است . 11 صفحه 99 : « اخبار مربوط به لرزه ايوان انو شيروان و . . . » اين مسأله و موضوع عبد المسيح و سطيح در اعلام الورى به علام الهدى اثر ارزنده شيخ طبرسى نسبتا مفصل آمده است مراجعه شود به صفحات 10 تا 12 ترجمه كتاب مذكور به نام زندگانى چهارده معصوم به قلم دانشمند محترم آقاى عزيز الله عطاردى چاپ اسلاميه 1390 ق . و مختصرتر در صفحات 8 و 9 جلد دوم تاريخ يعقوبى چاپ بيروت 1960 ميلادى ، و هم در صفحات 112 و 113 كمال الدين كه مرحوم علامه مجلسى هم در صفحات 263 تا 267 ج 15 بحار ضمن شرح و توضيح آن را آورده است . 12 صفحه 101 « در شيرخوارگى و دايه و پرستار رسول خدا ( ص ) » در منابع شيعى از جمله در كتاب فضايل به نقل از واقدى نام پسران حليمه كه برادران شيرى پيامبر ( ص ) بوده‌اند ضمرهء و قرّهء ذكر شده است ، هر چند مرحوم علامه مجلسى در ص 357 بحار ( ج 15 چاپ آخوندى ) مىگويد به اصل خبر كتاب فضايل چندان اعتمادى ندارد . درباره چگونگى آمدن حليمه سعديه به مكه و آثار خير و بركت وجود مقدس حضرت ختمى مرتبت ( ص ) در منابع شيعى مراجعه شود به صفحات 330 تا 379 همان جلد بحار كه مجموعه رواياتى از كتب عمدهء شيعه جمع آورى شده است . دربارهء بى اعتبارى داستان شكافتن سينه و شكم رسول خدا ( ص ) و وزن كردن آن حضرت نيز مراجعه شود به ص 353 همان جلد بحار و پاورقى حضرت آقاى ربانى شيرازى . 13 صفحه 108 « پروردگارا اگر محمد ( ص ) پيدا نشود تمام قوم من . . . » اين اشعار و مطالب قبل و بعد آن و گفتار حليمه با پير مرد عرب و گفتگوى او با عبد المطلّب ، از كتاب المنتقى فى مولود المصطفى تأليف كازرونى در بحار ص 394 همان جلد آمده است . 14 صفحه 111 « از محمد بن جبير بن مطعم روايت شده است كه پيامبر ( ص ) مىفرمود براى من چند نام است . . . » از همين راوى در اعلام الورى ، اثر نفيس طبرسى هم آمده است ( ص 6 ترجمه آن ) و هم در كتاب المنتقى آمده است به نقل مجلسى در ص 129 ج 16 بحار چاپ آخوندى . همچنين براى اطلاع از اسامى و القاب رسول خدا كه در قرآن مجيد آمده است به ص 5 ترجمه اعلام الورى مراجعه شود . 15 صفحه 115 : « از ابن عباس روايت شده است . . . خداوند مردم را به دو گروه تقسيم كرد . . . » در كشف الغمّه اربلى صفحات 4 تا 6 به نقل از دلائل النبوة بيهقى آمده است ( اين نكته نشان دهنده ارزش دلائل النبوهء هم هست ) و به نقل از آن كتاب در ص 120 ج 16 بحار آمده است .