( 1 ) خردمند از او پيروى خواهند كرد ، اگر من زنده بمانم تا هنگامى كه مردم روزگار او را درك كنند از ديدارش سخت خشنود و مژده دهنده خواهم بود ، و اگر نبودم ، اى خديجه بدان كه من از سرزمين تو دور شده و در سرزمين قيامت شناورم » .
مجموعه مطالب بعثت
باب ، زمانى كه پيامبرى پيامبر در تقدير الهى معين شده است
ابو بكر احمد بن حسن قاضى و ابو سعيد محمد بن موسى بن الفضل و ابو عبد الله حافظ با اسناد خود از ميسره روايت مىكند كه گفت از پيامبر پرسيدم از چه هنگام پيامبر شدى ؟ فرمود آنگاه كه آدم ميان روح و جسد بود .
معاذ هم ميگويد پيامبر فرمود تقدير الهى آن وقت كه آدم ميان روح و جسد بود پيامبرى مرا نگاشت .
على بن احمد بن عبدان از ابو هريره روايت مىكند كه از پيامبر پرسيدند پيامبرى چه وقت بر تو واجب گرديد ، فرمود در فاصله آفرينش پيكر آدم و دميدن روح در او .
ابو عبد الله حافظ با اسناد خود از عرباض بن ساريه كه از اصحاب است روايت مىكند كه گفت شنيدم پيامبر مىگفت من بندهء خدا و خاتم پيامبران بودم در حالى كه پدرم در طينت خود خفته بود و دليل آن اين است كه پدرم ابراهيم ( ع ) با دعا مرا مىخواست و عيسى ( ع ) مژدهء مرا ميداد و مادرم و مادر همهء پيامبران آيتى ميديدند همچنان كه چون من متولد شدم مادرم پرتوى ديد كه كاخهاى شام را روشن ساخت ، آنگاه اين آيه را خواند « اى پيامبر ما ترا گواه و مژده دهنده و ترساننده و دعوت كننده بسوى خدا بفرمان او و چراغ تابان ، فرستادهايم » ( آيهء 46 سورهء 33 ) .
باب ، عمر پيامبر ( ص ) هنگام بعثت 44
ابو عبد الله حافظ با اسناد خود از ابن عباس روايت مىكند كه پيامبر