590
و ذو اشارة كايّ في الصّفة * ان كان تركها يفيت المعرفة
عاطفه ، مضاف و مضاف اليه مبتدا ، جار و مجرور خبر ، متعلّق به محذوف حال براى ضمير در خبر ، حرف شرط ، فعل شرط ناقص ، مضاف و مضاف اليه اسم ، فعل و فاعل ، مفعول جمله خبر . جواب شرط محذوف است .
و مناداى صاحب اشاره ، مثل اىّ است در ( احتياج به ) صفت ( مرفوع مثل يا هذا الرّجل ) ، اگر نياوردن آن صفت ، از بين مىبرد معناى كلام را ( يعنى موجب اشتباه مىشود ) .
591
في نحو سعد سعد الاوس ينتصب * ثان و ضمّ و افتح اوّلا تصب
متعلق به ينصب ، مناداى مفرد معرفه به حذف حرف ندا ، مبنى بر ضمّ محلا منصوب ، مضاف و مضاف اليه تاكيد و يا بدل و يا عطف بيان و يا مفعول فعل محذوف و يا منادى به حذف حرف ندا ، فعل ، فاعل ، عاطفه ، فعل امر و فاعل ، عطف به ضمّ ، مفعول براى يكى از دو فعل به روش تنازع ، مضارع مجزوم جواب امر و فاعل .
و در مثل « يا سعد سعد الاوس ) ( كه در آن اسم منادى به صورت اضافه تكرار شده است ) ، منصوب مىشود اسم دوّمى و ضمّه بده اوّلى را ( يعنى منادى ) تا بر صواب باش .