مانند : ما جاء الّا زيد الّا عمروا الّا بكرا .
2 - در استثناى تامّ :
الف ) مستثناها مقدّم بر مستثنىمنه هستند : همهء آنها منصوب هستند ، مانند : قام الّا زيدا الّا بكرا عمروا القوم .
ب ) مستثناها بعد از مستثنىمنه قرار دارند : مستثناى اول اعراب مستثناى به الّا را خواهد داشت و بقيه منصوبند ، مانند : لم يفوا الّا امرء الّا عليّا .
در فرض تكرار مستثنا ، چنانچه امكان استثناى هركدام از ماقبل خود ، وجود داشت ، هركدام از ماقبل خود استثناء مىشود ، مانند : له علىّ اربعون الّا عشرين الّا عشرة الّا خمسة الّا اثنين . اما چنانچه چنين حالتى وجود نداشت ، همگى از نظر معنا ، مانند مستثناى اول بوده كه از مستثنى منه خارج مىشوند .
مستثناى به غير ، سوى و حاشا ، مجرور است ، مانند : جائنى القوم غير زيد ، سوى زيد و حاشا زيد .
مستثناى به عدا ، خلا ، ما عدا ، ما خلا ، ليس و لا يكون منصوب است ، مانند : جائنى القوم عدا زيدا ، خلا زيدا ما عدا زيدا ، ما خلا زيدا ، و ليس زيدا ، و لا يكون زيدا .
اگر عدا و خلا و حاشا از حروف جارّه باشند ، مستثناء در آنها مجرور است و اگر فعل باشند ، مستثنا منصوب خواهد بود .
آراى نحاة در عامل نصب مستثناى به الّا
1 - سيرافى و محققين از نحاة : فعل قبل از الّا كه به كمك الّا توانسته است مستثنا را نصب دهد .
2 - ابن مالك : خود الّا نصب مىدهد .
3 - فعل قبل از الّا مستقلا آن را نصب مىدهد .
4 - أستثنى مقدّر .