آقا بزرگ به اثبات اين حقيقت فائق آمده است « 1 » .
بنابر اين تفسير ابى الجارود علاوه بر وجود شخصى بنام كثير بن عياش در سلسله سند آن كه ضعيف است به ابى الجارود منتهى مىگردد كه او از مكتب اهل بيت ( ع ) منحرف شده و بگفته ابن نديم ، امام - صادق ( ع ) او را لعنت كرده و در مورد او و گروه ديگرى فرموده : آنها ، دروغگو هستند .
و رواياتى هم در مورد نپذيرفتن احاديثى كه نقل كرده و نيز راجع به عدم مقبوليتش نزد اهل بيت ( ع ) رسيده است « 2 » .
اما توثيق آقاى خوئى درباره ابى الجارود ، بخاطر اين است كه او جزو اسانيد كامل الزيارات مىباشد و ابن قولويه بر ثقه بودن تمام راويان آن ، گواهى داده است .
استناد به گواهى ابن قولويه ، صحت و اعتبارى ندارد ، چه اينكه جرح و نكوهش ابى الجارود بر توثيق وى ، مقدم است و رواياتى كه راجع به عقيده و مذمت ابى الجارود وارد شده از نظر زمانى ، مقدم بر توثيق ابن قولويه مىباشد .
علاوه بر آنچه گفته شد ، اذعان به اينكه : همه راويان كامل الزيارات ، ثقه هستند قابل قبول به نظر نمىرسد و بيان ابن قولويه نيز ، دلالتى بر وثوق همه رجال آن ندارد .
مامقانى ، بعد از نقل رواياتى در رد احاديث ابى الجارود مىگويد :
اين مرد نه تنها توثيق نشده بلكه به شديدترين وجه مورد نكوهش قرار گرفته و در « وجيزه » و ساير كتب هم ضعيف شمرده شده است « 3 » .
هامش
( 1 ) الذريعة الى تصانيف الشيعه : ج 4 ، ص 303 و 304
( 2 ) مجمع الرجال : ج 73 و 74 ، و قاموس الرجال : ج 4 ، ص 228 و 230 و جامع الرواة : ج 1 ، ص 339
( 3 ) تنقيح المقال : ج 1 ، ص 46