عن ابى داود بن الزبير أن ابا بكر قال لعمرو لزيد : « اقعدا على باب المسجد فمن جاءكم بشاهدين على شىء من كتاب اللّه فاكتباه « 1 » » .
از ابى داود بن زبير نقل شده كه ابو بكر به عمرو زيد گفت :
جلوى درب ورودى مسجد بنشينيد هر كس دو شاهد آورد كه اين آيه جزء قرآن است ، آن را بنويسيد .
عن ابن سيرين : « مات ابو بكر و عمر لم يجمع القرآن . » « 2 » از ابن سيرين نقل شده كه گفت : ابو بكر و عمر از دنيا رفتند و هنوز قرآن جمع آورى نشده بود .
و روى ابن سعد : « ان اول من جمع القرآن عمر » « 3 » ابن سعد روايت كرده : نخستين كسى كه قرآن را گرد آورى كرد ، عمر بود .
اين نوع روايات و نظير آنها در كتب صحاح و غيره فراوان است و نتيجه پذيرفتن آنها در رابطه با گردآورى قرآن قبول اين واقعيت است كه قرآن با نقل متواتر و پياپى ثابت نشده بلكه با خبر واحد ثابت گرديده است مثل گفته خزيمه ، يا با دو شاهد ، يا با نقل ابى بن كعب ، يا با گفته كسى كه در بيابانها بود و او را آوردند تا قرآن را براى گرد آورندگان بخواند ، يا اينكه آيه قرآنى پيش كسى بود كه در يمامه كشته شد ، يا مسائل ديگرى از اين قبيل ! البته اگر روايات صحاح پذيرفته شود ، نمىتوان از آنها چشم - پوشى نمود .
و زركشى هم متوجه اين امر شده و دست به توجيهى زده كه قابل قبول به نظر نمىرسد او در رابطه با قول زيد در مورد گرفتن دو آيه
هامش
( 1 ) ارشاد السارى : ج 7 ، ص 447
( 2 ) مصنف ابى ابى شيبه : ج 3 ص 90 و الطبقات الكبرى : ج 3 ، ص 211 .
( 3 ) الطبقات الكبرى : ج 3 ، ص 281