عجبا ! وقتى اعتقاد بر اينست كه قرآن از هر نوع زياده و نقصانى مصون و محفوظ است و مقتضاى عقل و شرع هم ، همين است . چطور لازم است قبل از سورهها چيزى ذكر شود كه جزء قرآن نيست ؟ آيا چنين چيزى جايز است ؟ ! ! « 1 »
7 - ملا محسن ، معروف به فيض كاشانى
متوفاى سال 1091 هجرى بعد از نقل رواياتى كه از آنها نسيم تحريف مىوزد ، اظهار مىدارد : ايراد مهمى كه بر همهء اين روايات وارد است ، اينست كه با قبول اين احاديث ، اعتماد به آيات قرآنى از بين رفته ، زمينهء تمسك به آنها منتفى مىگردد . زيرا در هر آيه احتمال تحريف و تغيير وجود دارد . و ممكن است خلاف آن چيزى باشد كه خداوند متعال نازل كرده است . بنابر اين ، ديگر قرآن هيچگونه حجيت و سنديتى نخواهد داشت . و با خروج قرآن از حيز انتفاع ، امر به اطاعت از آن و توصيه به تمسك به آن نيز عبث و بيهوده خواهد بود .
بعلاوه قرآن مىفرمايد :
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
: ما قرآن را نازل كرديم و آن را حفظ و نگهدارى خواهيم نمود . و نيز مىگويد :
« وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ »
قرآن كتابى محكم است كه باطل از پيش رو و پشت سر به حريم آن راه پيدا نمىكند .
وقتى قرآن از چنين استحكامى بر خوردار است ، چگونه تغيير و تحريف به حريم آن راه مىيابد ؟ ! همچنين از پيامبر گرامى اسلام ( ص ) و ائمه معصومين ( ع ) روايات متواتر و اطمينان بخشى بما رسيده است ، مبنى بر اينكه همه روايات را بر قرآن عرضه كنيم تا صحت و سقم آنها روشن شود . اگر موافق قرآن بودند درست و اگر با قرآن مخالفت داشتند ، از صحت برخوردار نخواهند
هامش
( 1 ) سعد السعود ، ص 193