شعراى عرب نه در اين عصر و نه در طى قرون متمادى اين شكل شعر قطعهاى را به كار نبردهاند . بعلاوه شكل وحى فى نفسه هيچ رابطهاى با شعر ندارد و وزن آحاد مقفى ( و مسجع ) با همهء تنوع خود و تغييرات خود و انعطاف خود بهيچوجه از قوانين شعر عرب تبعيت نمىكند . آيا بايستى در اين نثر مسجع و مقفى ، بقاياى سجع الكهان پيش از اسلام را مشاهده نمود ؟ « 248 » دربارهء اين امر كه كتاب اللّه به زبانى بدينگونه ملحدانه وحى
هامش
( 248 ) دربارهء اين كاهنان و سجعهائى كه بديشان منسوب است مراجعه كنيد نلدكه : 75 يادداشت 2 مرجع . اضافه كنيد اصفهانى : اغانى ( چاپ سوم ) 9 : 84 ( متن از دهان كاهنى اسدى نقل شده ) ، ابن عبد ربه : عقد : 133 . ( فتح اسلام از دهان سطيح پيشگوئى شده ) . هنوز در ميان اعراب ، جادوگران ، وردخوانى كوتاه را با نثرى مسجع به كار مىبرند .
ببينيد : « اخلاق و عادات بدويهاى رواله » ( نيويورك 1928 ) ص 403 ببعد . طبيعة سجعهاى منسوب به كاهنان قبل از اسلام توسط نويسندگان مسلمان ، هيچگونه سنديتى ندارد و نبايد آنها را به حساب آورد ، مگر به عنوان تقليدى كم و بيش موفق .
در تاريخ پيش از اسلام عرب ، كاهنان و عارفان چندى شهرت يافتهاند كه در ميان آنها ، اينان مشهورترند : سطيح بن مازن ( ابن هشام 1 : 15 - 18 ، 43 ، 70 ، 72 ، 73 حلبى ، مستطرف ابثيهى باب 10 ، ترجمهء مروج مسعودى 1 : 98 ، 272 ، 542 ، مروج 3 : 394 « پاريس » ، جمهرة الانساب 354 ، اعلام 3 : 38 ، كامل 1 : 418 ، 419 « بيروت 1967 » ترجمهء مقدمهء ابن خلدون 1 : 203 ، 204 ، 665 ، عجائب المخلوقات قزوينى 1 : 371 چاپ و ستنفلد ) . شق بن انمار ( ابن هشام 1 : 15 ، 16 ، 18 ، 43 ، 70 ، 72 حلبى ، كامل 1 : 418 و 419 بيروت 1967 ترجمهء مقدمه 1 : 203 و 665 ، مروج 3 : 364 و 395 پاريس ، ترجمهء مروج 1 : 527 ، عجائب المخلوقات قزوينى 1 : 371 ، اعلام 3 : 248 ) . كاهن خزاعى ( كامل 2 : 17 ، مرزبانى 276 ، المحبر 391 ) . سلمة بن اسحم ( سمط اللالى 639 تاج العروس 4 : 57 ) طريفهء كاهنه ( ابن خلدون 2 : 253 ، مسعودى 3 : 381 ترجمه 1 : 436 ، ابن هشام 1 : 16 ) . مسيلمه ( طبرى 1 : 1933 ، كامل 2 : 298 - 300 و 354 - 357 و 360