« آيا انسان مىپندارد كه او را به حال خود واگذاشتهاند ؟ آيا او نطفهاى از منى كه در رحمى ريخته شده ، نبوده است ؟ سپس لختهاى خون ؟ آنگاه به اندام درستش بيافريد و آنها را به دو جنس يا گونه تقسيم كرد ، نر و ماده . آيا خداوند قادر نيست كه مردگان را زنده گرداند . » 255
و دربارهء آفرينش قواى انسان مىفرمايد :
وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
« خدا شما را از بطن مادرانتان بيرون آورد و هيچ نمىدانستيد ، و برايتان چشم و گوش و دل بيافريد ، شايد سپاس گوييد . » 256
و دربارهء دورههاى زندگى انسان مىفرمايد :
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ قَدِيرٌ وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ أَ فَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَنِينَ وَ حَفَدَةً وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ
« خدا شما را بيافريد ، آنگاه مىميراند و از ميان شما كسى را كه به پيرى مىرساند تا هر چه را كه آموخته است از ياد ببرد ، زيرا خدا دانا و تواناست .
خدا روزى بعضى از شما را از بعضى ديگر افزون كرده است ، پس آنان كه فزونى يافتهاند از روزى خود به بندگان خويش نمىدهند تا همه در روزى يكسان شوند ، آيا نعمت خدا را انكار مىكنيد ؟ خدا از ميان خودتان براى شما همسرانى قرار داد و از همسرانتان فرزندان و فرزندزادگان پديد آورد و از چيزهاى خوش و پاك روزىتان قرار داد ، آيا هنوز آنان به باطل ايمان مىآورند و نعمت خدا را كفران مىكنند . » 257
خدا در قرآن خلقت انسان و تكاليفى را كه از او پيمان گرفته ، بيان مىكند ، و خاطر نشان مىسازد كه هستى در تسخير انسان است تا رازهاى آن در حدّ توان ، كشف كند ، و آفرينش انسان و قواى او را يادآور مىشود تا او تنها خدا را بپرستد .