آيا ما چون خاك شديم باز از نو خلق خواهيم شد ؟ اينها هستند كه به خداى خود كافر شدند و اينها زنجيرهاى عذاب بر گردن خود نهادند و هم اينان اهل آتش و هميشه در آن معذّبند » 46 آنها از اين كه پس از مرگ دوباره زنده شوند تعجّب مىكردند ، بلكه از اين كه بدنهايشان پس از پوسيده شدن به بدنهاى ديگرى تبديل شوند و سپس زنده گردند ، در شگفت بودند از اينرو خداوند قدرت خود را در اين زمينه بيان داشته و مىفرمايد :
قُلْ كُونُوا حِجارَةً أَوْ حَدِيداً أَوْ خَلْقاً مِمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَنْ يُعِيدُنا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ وَ يَقُولُونَ مَتى هُوَ قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَرِيباً يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَ تَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا
« به آنان بگو كه شما سنگ باشيد يا آهن يا سختتر از آن ( باز زنده مىشويد ) پس اگر گويند ما را كه زنده مىكند ؟ بگو : همان خدايى كه اوّل بار شما را آفريد ، آنگاه نزد تو سر به زير انداخته ، گويند پس اين وعده كى خواهد بود ؟ بگو باشد كه نزديك باشد ، روزى كه خدا شما را بخواند و شما با حمد و ستايش او را پاسخ دهيد و تصوّر كنيد كه جز اندك زمانى در گورها درنگ نكردهايد » 47 و گاهى با شگفتى مىگويند :
. . . مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
« . . . اين استخوانهاى پوسيده را باز كه زنده مىكند ؟ بگو آن خدايى زنده مىكند كه اوّل بار آنها را حياة بخشيد و او به هر خلقت داناست ، كسى كه از درخت سبز براى شما آتش قرار داد تا بر افروزيد ، آيا آن كه آسمانها و زمين را آفريد نمى تواند مثل آنان را بيافريند ؟ آرى ، البته مىتواند كه او آفرينندهء داناست ، هرگاه فرمانش به چيزى تعلّق گيرد و بگويد موجود باش بلافاصله موجود خواهد شد ، پس منزّه و پاك است خدايى كه پادشاهى جهان از اوست و