برخى از دانشمندان مسيحى از ما مىپرسيدند كه : آيا قرآن با معجزات و امور خارق العاده مخالف است ؟ و ما پاسخ مىداديم كه قرآن ديوان معجزات پيامبران است ، و ما در اين بخش ، گوشهاى از آن معجزات را خاطرنشان ساختيم .
جهان ديگر و دوباره زنده شدن
در دنيا هميشه بين خوبى و بدى درگيرى وجود دارد و چه بسا بدى بر خوبى پيروز مىشود ، برخى از مردم نيز خوب و برخى ديگر بدند و گاهى بدها بر خوبها چيره مىشوند ، پس عدل الهى اقتضا مىكند كه براى خوبها عاقبت بخيرى و پاداش فراوان باشد ، و خداوند سبحان خير و شرّ را از روى حكمت آفريده تا انسان را بيازمايد كه شكر گزار است يا ناسپاس ، چه اين كه او را بيهوده نيافريده و رهايش نمىكند ، بلكه در برابر كارهايش مسؤول است ، اگر نيكوكار باشد جزاى خير مىبيند و اگر بد كار باشد سزاى بد در انتظار اوست .
بدين سبب بايد غير از اين دنيا ، دنياى ديگرى به سود نيكانى كه به پاداش عمل خود در اين دنيا نرسيدهاند - نه به سود اشرارى به مردم ستم كردهاند و نه به فتنه پرداختهاند - وجود داشته باشد .
از اينرو بيان روز قيامت و زندگى در سراى ديگر از اهداف اديان آسمانى است و در تمامى آنها ايمان به قيامت و حساب و ثواب و عقاب جزء اركان ايمان قرار دارد .
قرآن كريم نيز ايمان به غيب را از نخستين اجزاى ايمان به حساب آورده است و دربارهء صفات متّقين مىفرمايد :
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
« آنان كه به جهان غيب ايمان آورند و نماز بپادارند و از چيزهايى كه روزيشان كرديم انفاق كنند ، و آنان كه به آنچه خدا بر تو و بر پيامبران پيش از تو فرستاده ايمان آورند و خود به عالم آخرت يقين كامل دارند ، آنان به لطف پروردگار خويش بر هدايتند و آنان به حقيقت رستگارانند » 42