و هنگام دهشتبارترين ترسهاست . چنان كه مىفرمايد :
يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى وَ ما هُمْ بِسُكارى وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِيدٌ وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطانٍ مَرِيدٍ
« اى مردم از خدا بترسيد بدرستى كه زلزلهء قيامت چيز بزرگى است ، روزى كه چنين مىبينيد آن را كه هر شير دهنده از آنچه شير مىدهد ( و تمام مادرها بچّههاى خود را ) فراموش مىكنند و هر آبستن و باردارى ، حمل و بچّه خود را بيندازد و مردم را مست ببينى ، و حال آن كه مست نيستند امّا عذاب خدا سخت است ، برخى از مردم از روى جهل در مورد خدا به جدال مىپردازند و از هر شيطان متمرّد پيروى مىكنند » 53 از نامهاى ديگر قيامت در قرآن ، حاقّه و قارعه مىباشد ، خداوند مىفرمايد :
الْحَاقَّةُ مَا الْحَاقَّةُ وَ ما أَدْراكَ مَا الْحَاقَّةُ كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَ عادٌ بِالْقارِعَةِ
« حاقّه ( روز حقيقت ) چه چيز است حاقّه ، و چه مىدانى كه حاقّه چيست ؟
قوم ثمود و عاد ، قارعه ( نام ديگر قيامت ) را تكذيب كردند » 54 و در وصف هستى در آن روز مىفرمايد :
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ وَ الْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ
« و چون در صور يك مرتبه دميده شود ، و زمين و كوهها برداشته شود پس يك دفعه در هم شكسته شود پس در آن روز قيامت واقع شود و آسمان شكافته و سست شود و فرشتگان در اطراف آسمان منتظر امر باشند و هشت فرشته در آن روز عرش پروردگار را بالاى سر خود بر دارند » 55 و مىفرمايد :
الْقارِعَةُ مَا الْقارِعَةُ وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ
« كوبنده و چه كوبنده ! و نميدانى چيست كوبنده ، آن روزى است كه مردم مثل پروانه پراكنده و كوهها مثل پشم حلاجّى شده باشند » 56