وَ ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى قالَ هِيَ عَصايَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها وَ أَهُشُّ بِها عَلى غَنَمِي وَ لِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى
« موسى ! چه به دست راست دارى ؟ موسى در پاسخ گفت : اين عصاى من است كه بر آن تكيه مىزنم و براى گوسفندانم برگ درختان را مىريزم و نيازهاى ديگرى را نيز با آن برآورده مىسازم » 255 يك بار ديگر آنچه را كه موسى - در هنگام آغاز رسالت - با شوق و اميد به پروردگارش گفت ، مى خوانيم :
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى مَنْ يَكْفُلُهُ فَرَجَعْناكَ إِلى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ وَ قَتَلْتَ نَفْساً فَنَجَّيْناكَ مِنَ الْغَمِّ وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي
256 در بخش اوّل موساى كليم با اطناب ، خداوند را مورد خطاب قرار داده است ، و لازم و ملزوم كلام ، هر دو را ذكر كرده است زيرا سخن گفتن با پروردگارش را دوست دارد ، از اينرو گفتار خود را - بدون اين كه تطويل باشد - مشروح بيان داشته است .
در بخش دوّم خداوند سخن خود را به طور ايجاز - بدون آن كه در معنا نقصى پديد آيد - بيان مىدارد و قسمتهايى را كه در آيات ديگر مربوط به داستان موسى ( ع ) با فرعون به صراحت بيان داشته ، در اين جا حذف مىكند پس خاطرنشان مىسازد كه خواهر موسى به فرعونيان گفت : آيا مىخواهيد خانوادهاى را به شما معرفى كنم كه اين طفل را تكفّل كنند ؟
البتّه وى نگفت : اين كودك پستان هيچ دايهاى را قبول نخواهد كرد ، ولى اين مطلب از آيات ديگر به دست مىآيد و از ضمن اين آيه نيز استفاده مىشود ، زيرا نياز فرعونيان به فردى كه آن طفل را تكفّل كند در صورتى امكانپذير است كه طفل ، پستان كسى جز مادر خود را قبول نكند .