تازه و خان خانان « 1 » را ديديم .
پادشاه ملا پير محمد معلم بيرام خان را نزد ما فرستاد و پيغام داد كه هنگام هرج و مرج است چند روزى در هندوستان ما بمانيد پس از آن هر جا دلتان بخواهد برويد .
فقير در اين موقع فرمان پادشاه مرحوم را كه به ما داده بود برايش خواندم و براى عرض تسليت تاريخ فوت آن پادشاه مرحوم قطعهء تاريخ ذيل را سرودم و به خدمت پادشاه تقديم داشتم :
لمؤلفه
هندايچيدا بر هماى ايردى همايون پادشاه * بر دم ايچره بولدى شونقار ايلادى عزم آله
اول مصيبت نى ايشتكاج قجغريب زارى بيلان * ايتيكيز تاريخ فوت بولدى همايون پادشاه « 2 »
و نيز غزل زير را نوشتم و فرستادم :
هامش
( 1 ) - بيرام خان كه لقب خان خانان داشت معلم و وزير اكبر شاه معروف بوده است .
( 2 ) - ترجمهء اشعار چنين است :همايون پادشاه در هند همائى بود * در يك دم با يك تصادف روانه شد نزد اللّه
چون آن مصيبت را شنيدم فغان و زارى كردم * و گفتيم تاريخ فوت شد « همايون پادشاه »