رفع النّبيّ صلى الله عليه وآله يديه ، وقال : إلهي ، أنت الشّاهد عليَّ وعليهم ، إنِّي أعلمتهم أنّ الغاية والمفزع عليّ بن أبي طالب ، وأشار بيده إليه وهو جالس بين يديه صلوات اللَّه عليه . قال عليّ بن موسى الرّضا : فلمّا فرغ السّيّد إسماعيل الحميري من إنشاد القصيدة التفت النّبيّ إليّ وقال لي : يا عليّ بن موسى الرّضا ! احفظ هذه القصيدة وامر شيعتنا بحفظها وأعلمهم أنّ مَنْ حفظها وأدْمَنَ قراءتها ضمنت له الجنّة على اللَّه . قال الرّضا : ولم يزل يُكرِّرها عليَّ حتّى حفظتها منه . « 1 »
الطّريحي ، المنتخب ، / 33 - 316
هامش
( 1 ) - ابن بابويه به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است كه : ماه محرم ما هي بود كه أهل جاهليت قتال در آن ماه را حرام مىدانستند ، واين أمت جفاكار خونهاى ما را حلال دانستند وهتك حرمت ما كردند . زنان وفرزندان ما را أسير كردند وآتشى در خيمههاى ما زدند وأموال ما را غارت كردند وحرمت حضرت رسالت را در حق ما رعايت نكردند .
به درستى كه مصيبت حسين ديدههاى ما را مجروح گردانيده است ، وأشك ما را جارى كرده است ، وعزيز ما را ذليل گردانيده است . وزمين كربلا مورث كرب وبلاى ما گرديد تا روز قيامت . پس بر مثل حسين بايد بگريند گريه كنندگان كه گريه بر آن حضرت ، فرو مىريزد گناهان بزرگ را .
پس حضرت فرمود كه : « پدرم عليه السلام چون ماه محرم داخل مىشد ، كسى آن حضرت را خندان نمىديد ، واندوه وحزن بر أو غالب مىگرديد . چون روز دهم محرم مىشد ، روز مصيبت واندوه وگريهء أو بود ومىگفت : امروز روزى است كه حسين شهيد شده است . »
مجلسي ، جلاء العيون ، / 523 - 524
ايضاً به سند موثق از آن حضرت [ امام رضا عليه السلام ] روايت كرده است كه : « هر كه ترك كند سعى در حوايج خود را در روز عاشورا ، حق تعالى حوايج دنيا وآخرت اورا برآورد . وهر كه روز عاشورا روز مصيبت واندوه وگريهء أو باشد ، حق تعالى روز قيامت را روز شادى وسرور أو گرداند وديده اش در بهشت به ما روشن باشد . وهر كه روز عاشورا را روز بركت شمارد وبراي بركت آذوقه در آن روز در خانه ذخيرة كند ، در آنچه ذخيرة كرده است بركت نيابد وخدا اورا در روز قيامت با يزيد وعبيداللَّه بن زياد وعمر بن سعد در پستترين دركات جهنم اندازد . »
مجلسي ، جلاء العيون ، / 524
ايضاً به سند حسن از ريّانبن شبيب روايت كرده است كه گفت : در روز أول محرم به خدمت حضرت امام رضا عليه السلام رفتم . فرمود كه : « اى پسر شبيب ! آيا روزهاى ؟ »
گفتم : « نه . »
فرمود كه : « اين روزى است كه حق تعالى دعاى حضرت زكريا عليه السلام را مستجاب گردانيد ، در وقتي كه از حق تعالى فرزند طلبيد ، وملائكة أو را ندا كردند در محراب كه : خدا بشارت مىدهد تو را به يحيى . پس هر كه اين روز را روزه دارد ، دعاى أو مستجاب گردد ، چنانچه دعاى زكريا مستجاب گرديد . »