وفي خبر محمّد بن أبي عمارة ، عن الصّادق عليه السلام ، قال : من دمعت عيناه فينا دمعة لدم سُفك لنا أو حقّ لنا نُقصناه أو عرض انتهك لنا أو لأحد من شيعتنا بوّأه اللَّه تعالى بها في الجنّة حقباً .
الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 39
هامش
- پس مرا طلبيد ونزديك خود نشانيد وفرمود : « اى دعبل ! چون اين روزها أيام حزن ما أهل بيت است وأيام سرور وشادى دشمنان ماست ، شعري چند در مرثيهء سيدشهدا بخوان . وبدان اى دعبل ! هر كه بگريد وبگرياند يك كس را براي مصيبت ما ، اجرش بر خداست . اى دعبل ! هر كه آب از ديدههاى أو روان شود براي آنچه به ما رسيده است از دشمنان ما ، حق تعالى اورا در زمرهء ما محشور گرداند . اى دعبل ! هر كه بر مصيبت جد من حسين بگريد ، البتة حق تعالى گناهان اورا بيامرزد . »
پس حضرت فرمود پرده بستند ، وپردگيان حرم عصمت وطهارت در پس پرده نشستند ، براي آن كه در مصيبت جد خود حسين عليه السلام بگريند . پس فرمود : « اى دعبل ! مرثيه براي حسين بخوان . »
پس شعري چند در مرثيهء آن حضرت خواندم . آن حضرت با مردان وزنان حاضران بسيار گريستند كه صداى گريه از خانهء آن حضرت بلند شد .
مجلسي ، جلاء العيون ، / 533