هامش
- أوْ يَزِيدُونَ فَآمَنُوا فَمَتّعْناهُمْ إلى حِينٍ » ، ولسنا نحتاج إلى اليقطين ، ولكن علم اللَّه حاجتنا إلى العين فأخرجها لنا ، وسنرسل إلى أكثر من ذلك فيكفرون ويتمتّعون إلى حين ، فقال الحسن : قد سمعت هذا » .
فرمود : « شنيدم از جد خود رسول خدا فرمود : شما همانند يونسيد ، گاهى كه خداوند أو را از شكم ما هي به پشت ارض افكند ودرخت يقطين از بهر أو برويانيد وچشمهء آب از براي أو پديد آورد ، تا از يقطين بخورد واز ماء العين بنوشيد . ونيز شنيدم كه رسول خدا فرمود : آب خاص شماست ، لكن با كدو حاجت نداريد . وخداوند در حق يونس مىفرمايد : ما أو را فرستاديم به سوى صد هزار كس ، بل افزون وايشان ايمان آوردند ، لاجرم ايشان را از دنيا برخوردار كرديم . امروز ما محتاج به اكل يقطين نيستيم . چون خداوند ما را محتاج به آب ديد ، چشمهء آب از بهر ما پديد آورد وزود باشد كه خداوند ما را به سوى افزون از أمت يونس گسيل سازد وايشان كافر شوند . ونيز از دنيا برخوردار گردند . »
حضرت حسن عليه السلام فرمود : « من نيز از رسول خدا اين كلمات اصغا نمودم . »
1 . عجوه ( چو ثمره ) : خرمايى است نيكو در مدينه .
2 . فظ ، غليظ : تندخوى ، خشن .
3 . ثلمه ( به ضم أول ) : شكاف ، شكستگى .
4 . افراشته : بلند .
5 . ضراعت : درخواست با زارى والتماس .
6 . عبرت : چيزى كه سبب پند گرفتن باشد ، حجت ممتحن ، برهان آزموده .
7 . مستوى : راست ، يعنى دستهايش به حالت أول برگشت .
8 . أعادي ، جمع عدو : دشمن ؛ رداء : رولباسى .
9 . دياثت : بىغيرتى ، قوّادى .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السلام ، 4 / 3 - 5 ، امام حسن عليه السلام ، 2 / 262 - 263