هامش
- جوار خويش جاى داد وبه مقام ومنزلت محمد ملحق ساخت ، واز زلال رحمت سيراب فرمود . از خداى خواهندهام كه بر ما منت گذارد وموفق بدارد ، تا متابعت تو كنيم وبه راه تو رويم . ودوست تورا دوست داريم ودشمن تورا دشمن داريم . وحشر ما با تو باشد ، همانا آن مكانت را ادراك كردى كه كس جز تو نكرد ، وآن منزلت را دريافتى كه كس جز تو نيافت . در پيش روى پيغمبر كارزار كردى ودين خداى را استوار داشتى وسنت را محكم ساختى ، وفتنه را برانداختى . اسلام با تو قوام گرفت وايمان با تو انتظام پذيرفت .
مناقب وفضائل را خاص خويش فرمودى ودر قبول اسلام ، أجابت پيغمبر را أول كس تو بودى ، واورا در هر كارى متابعت كردى ودر نصرت أو مسارعت جستى وجان خود را برخى أو دانستى ، ودفع خصمش را با تيغ كشيده حاضر بودى . پس دشمنان را به نيروى تو درهم شكست وأشرار ستمكاره را به يارى تو خوارمايه ساخت ، وبيخ شرك وكفر را بزد ، وأهل ضلالت را به هلاكت افكند . گوارا بر تو باد يا أمير المؤمنين ، آنچه خداوند از فضائل ومناقب تورا عطا كرد . تو از همهء جهانيان با رسول خداى نزديكتر بودى ودر اسلام سبقت داشتى ودر فهم وعلم فاضلتر بودى ودر يقين وثبات قلب كاملتر بودى . خداوند ما را از اجر تو محروم مداراد . تو ما را مفتاح خير ودافع شر بودى ، ورحلت تو أبواب شر بگشود ودرهاى خير را بربست . اگر مردمان گوش به فرمان تو داشتند ، حوصلهء آرزو را به نعمتهاى گوناگون بينباشتند ، لكن دستخوش دنيا شدند وآخرت را پشت پاى زدند . »
چون صعصعه اين كلمات را به پاى آورد فراوان بگريست . آنگاه امام حسن وامام حسين ومحمد وجعفر وعباس ويحيى وعون وعبداللَّه وديگر فرزندان أمير المؤمنين را تعزيت بگفت وبه كوفه مراجعت كرد .
سپهر ، ناسخ التّواريخ أمير المؤمنين عليه السلام ، 4 / 311 - 313