قصر الإمارة علموا أنّه ابن زياد ، وقال للنّعمان : حفظت نفسك وضيّعت مصرك ، فخطب على المنبر يذكر أنّ يزيد ولّاه وأوصاه بالإحسان إلى المحسن ، والتّجاوز عن المسئ والنّاس ينظر بعضهم إلى بعض ، ويقولون : ما لنا وامتناع السّلطان ؟ فنقضوا بيعة الحسين رضي الله عنه وبايعوا ابن زياد . فلمّا سمع مسلم ذلك ، دخل هارباً دار هاني بن عروة .
القندوزي ، ينابيع المودّة ، / 335
ولمّا بلغ مسلم بن عقيل تهديد ابن زياد وتوعّده النّاس بالقتل والتّنكيل خرج ليلًا من دار المختار ، حتّى جاء إلى دار هاني بن عروة المراديّ ، فسأله الاستجارة والنّزول عنده ، فقال له هاني : انزل على بركة اللَّه ، فقد وجب عليَّ ذمامك .
فأدخله داره ، وجعلت الشّيعة تختلف إلى دار هاني بن عروة ، ويبايعون الحسين سرّاً ، ومسلم بن عقيل يكتب أسماءهم ، ويأخذ عليهم العهود : أنّهم لا ينكثون ولا يغدرون ، حتّى بايعه ما ينيف على عشرين ألفاً . « 1 »
بحر العلوم ، مقتل الحسين ، / 222 - 223
هامش
( 1 ) - صبح كه شد ، بانگ به صلاة جامع در دادند ومردم جمع شدند وميان آنها آمد وحمد وثناى خدا كرد وگفت : « اما بعد ، به راستى أمير المؤمنين مرا والى شهر شما كرده است ومرز ودارايى شما را به من سپرده ودستور داده ، داد مظلومان را بگيرم وبه محرومان ببخشم وبه فرمانبران نيكى كنم وبه مشكوكان وعاصيان شما سخت گيرى كنم . من دستور أو را دربارهء شما پيروى كنم وفرمانش را اجرا كنم ونسبت به نيكان وفرمانبران شما پدرى مهربانم وتازيانه وشمشيرم بر آن كه نافرمانى كند وخلاف دستورم عمل كند ، حكمفرماست . هر كس از خود بترسد ، راستى تو را خبردار مىكند نه تهديد . »
در روايت ديگر ، دنبال گفتارش آمده كه به اين مرد هاشمي گفتار مرا برسانيد تا از خشم من برحذر باشد . مقصودش از هاشمي ، مسلمبن عقيل بود .
از منبر فرودآمد ( ارشاد ) كدخدايان ونمايندگان مردم سخت بهمؤاخذه گرفت وگفت : « نام ضمانتكنندگان وپيروان يزيد را با خوارج ومشكوكين كه در مقام مخالفت وآشوب هستند ، بنويسيد تا آنها را بياورند ونظر خود را دربارهء آنها اتخاذ كنم . هر كدام افراد زير سرپرستى خود را صورت ندهد ، بايد متعهد باشد مخالف وشورشى در ميان آنها نباشد وگرنه مصونيت ندارد وخون ومالش بر ما حلال است وهر كدخدايى در محيط كدخداييش يكى بر يزيد بشورد ، أو را تحويل ما ندهد ، أو را بر درِ خانه اش به دار زنند وحقوق محيط كدخدايى أو ساقط شود وبه بيشهء شيران روانه شود . » -