ثمّ حمل الحرّ بعد أن استأذن من الحسين عليه السلام ، وهو يرتجز ، فقتل مقتلة عظيمة ، ثمّ قال : تبّاً لكم يا أهل الكوفة ، ما أجرأكم على اللَّه ؟ تمنعونه الماء ، ما لكم ؟ لا سقاكم اللَّه يوم الظّمأ الأكبر ، هل من مبارز ؟ فبرز إليه سفيان ، فما لبث ساعة حتّى قتله ، ولم يزل يقاتل حتّى قتل أربعين مبارزاً ، ثمّ عطف بالحملة بعد أن أثخن بالجراح . قال : فرموه بالنّبل ، فرجع . « 1 »
الحائري ، ذخيرة الدّارين ، 1 / 199
هامش
-لقد خاب قومٌ خالفوا اللَّه ربّهم * يريدون هدم الدّين والدّين شارعٌ
يريدون عمداً قتل آل محمّدٍ * وجدّهم يوم القيامة شافعٌ 141 . من حر وپناهگاه مهمانم . براي دفاع از بهترين شخصي كه به زمين مكة وارد شد ، گردن شما را مىزنم وستمى نمىبينم .
2 . نيران ، جمع نار : آتش .
3 . شاكي السلاح : كسى كه تمام اسلحهء جنگ را پوشيده باشد .
4 . سخته ( به فتح أول ) : سنجيده .
5 . باره : در اينجا به معنى ( دوست ) مىباشد .
6 . سنان : پيكان سرنيزه ، رمح : نيزه . 7 . حاجب : ابرو .
8 . جحفل : مرد بلند مرتبه ، لشگر بسيار .
9 . كتائب ، جمع كتيبه : دستهاى از لشگر ، قسمتى از گلهء أسب . زحوف ، جمع زحف ( بر وزن فلس ) سپاهى كه از بسيارى افراد آهسته حركت مىكند . ديالمه ، جمع ديلم ، ديلم : يكى از شهرهاى گيلان كه حربه مردم آنجا تبر هيزم شكنى ونيزه كوچك است ، ودر نزد اعراب به خوارى ياد مىشوند .
10 . سح : ريختن آب پى در پى وبسيار .
11 . انفثاث : شكسته شدن . ساجم : ريزان ، روان .
12 . مصاليت ، جمع مصلات ( بر وزن مفتاح ) : دلاورى كه در كارها پيش مىرود .
13 . قشاعم ، جمع قشعم ( بر وزن جعفر ) : سالخورده ، شيربيشه .
خلاصهء اشعار : اگر با حسين بجنگم ، أميري خائن وپيمان شكن وسرزنش شدهام . هر كس أو را يارى نكند ، پشيمان مىشود . اى ستمگران ! از جنگ با حسين عليه السلام دست برداريد وگرنه با لشگرى گران بر شما مىشورم . خدا از باران رحمت خود ياوران أو را سيراب كند . آن شيران دلاور سالخوردهاى كه به سوى ميدان دويده ، پسر پيغمبر خود را يارى مىكردند .
14 . خلاصهء اشعار : هرچه مىخواهى بكن . بىگمان جام مرگ را مىآشامى . پسر پيغمبر وخاندانش را يارى كن . شايد در قيامت به محصول كشتهء خود برسى . هلاك شدند مردمى كه با خدا مبارزه كرده ودرصدد ويران كردن دين وكشتن خانوادهء پيغمبر شافع أمت برآمدند .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 262 - 264
( 1 ) - ( ط ) ازدى گويد : نضر بن صالح ابوزهير عَبْسى گفت : چون حر بن يزيد به حسين عليه السلام پيوست