ابن أمير الحاجّ ، شرح شافية أبي فراس ، / 360
( عليّ بن الحرّ بن يزيد الرّياحيّ ) « 1 » . ففي ( بعض الطّرق لأبي مخنف ) : ثمّ أقبل الحرّ على
هامش
- اشعار تذكره كرد :« آليتُ لا اقتلُ حتّى أقتُلا * أضربهم بالسّيف ضرباً مُعضلا
لا ناقلًا عنهم ولا مُعلّلا * لا حاجزاً عنهم ولا مُبدّلا
أحمي الحسين الماجد المؤمّلا » 1آن گاه در برابر صفوف كوفه بايستاد واين ارجوزه بگفت :« إنِّي أنا الحرّ ونجل الحرّ * أشجع من ذي لبدٍ هزبرٍ
ولست بالجبان عند الكرّ * لكنّني الوقّاف عند الفرّ » 2اين وقت حر روى با پسر خود على كرد وگفت : « اى فرزند ! بر اين قوم ستمكار تركتازى كن وچند كه توانى ، داد جهاد بده . »
پسر حر أسب برانگيخت وبر سپاه كوفه حملهء گران افكند . كوفيان أو را در پره افكندند ورزمى صعب دادند .
در « شرح شافيه » مسطور است كه : پسر حر بيست وچهار كس از مشركين را مقتول ساخت . وأبو مخنف گويد : هفتاد كس بكشت ، آنگاه مقتول گشت . حر از شهادت فرزند عظيم شاد شد .
وقال : « الحمد للَّهالّذي رزقك الشّهادة بين يدي مولانا الحسين بن أمير المؤمنين عليهما السلام . »
سپاس گفت خداى را كه فرزندش در پيش روى حسين عليه السلام سعادت شهادت يافت .
1 . سوگند ياد نمودم تا نكشم كشته نشوم . با شمشير آن ها را ضربت سخت مىزنم . نه برمىگردم ونه سرگرم چيزى مىشوم . نه از آنها دفاع مىكنم ونه جاى خود را به ديگرى مىدهم . حسين بزرگوارى را كه اميد جهانيان بدو است ، يارى مىكنم .
2 . من حر وزادهء حرّم . از شير دلاور دليرترم وهنگام حمله كردن ترسو نيستم ، بلكه در موقع فرار سپاه من ايست مىكنم .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 260 - 261
وبيست وچهار تن از مردم كوفه را علي بن حر بكشت وبه روايتي هفتاد تن به دست أو به قتل رسيدند .
سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 3 / 371
( 1 ) - المذكورون في هذا الفصل ستّة : 1 - عليّ بن الحرّ بن يزيد الرّياحيّ .
2 - بكير بن الحرّ بن يزيد الرّياحيّ . 3 - حجر بن الحرّ بن يزيد الرّياحيّ .
4 - مصعب بن يزيد الرّياحيّ - أخو الحرّ - .