ابن طاوس ، اللّهوف ، / 78 - 81 / عنه : المجلسي ، البحار ، 44 / 381 ؛ البحراني ،
العوالم ، 17 / 231 - 232 ؛ البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 4 / 254 - 255 ؛ الدّربندي ،
أسرار الشّهادة ، / 254 ؛ القمّي ، نفس المهموم ، / 191 ؛ القزويني ، تظلّم الزّهراء ، /
166 ؛ المازندراني ، معالي السّبطين ، 1 / 282 - 283 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 3 /
561 ؛ بحر العلوم ، مقتل الحسين عليه السلام ، / 263 - 264 ؛ المقرّم ، مقتل الحسين عليه السلام ، /
231 - 233 ؛ الجواهري ، مثير الأحزان ، / 45 ؛ الميانجي ، العيون العبري ، / 72 - 73 ؛
الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 196
فلقى [ الحرّ ] الحسين عليه السلام ثمّ سايره حتّى انتهى إلى كربلاء ، فأحاط به الحرّ وأصحابه ومنعوه الماء ، فقال الحسين عليه السلام : أيّ مكانٍ هذا ؟ قالوا : كربلاء ، قال : كرب وبلاء .
ابن حاتم الشّامي ، الدّرّ النّظيم ، / 550
هامش
- دستور داده بود كه كار را بر حسين سخت بگيرد . حر وسربازانش سر راه بر حسين گرفته واز حركت جلوگيرى كردند . حسين عليه السلام فرمود : « مگر تو خود نگفتى كه ما از راه كوفه عدول كنيم ؟ »
عرض كرد : « چرا ، ولى نامهاى از أمير عبيداللَّه رسيد كه به من دستور داده تا بر شما سخت بگيرم وكاراگاهى را نيز مأمور من نموده كه ناظر اجراى دستور باشد . »
راوي گفت : حسين عليه السلام براي خطبه خواندن بهپا خاست ، حمد وثناى الهى را گفت ، نام جدش را برد ، درود بر أو فرستاد وسپس فرمود : « كار ما به اين صورت درآمده است كه مىبينيد وهمانا چهرهء دنيا دگرگون است وته كاسهاى بيش از آن باقي نمانده است . مگر نمىبينيد كه به حق رفتار نمىشود واز باطل جلوگيرى نمىگردد ؟ بر مؤمن است كه ملاقاة پروردگار خود را به جان ودل راغب باشد كه مرگ در نظر من خوشبختى است وزندگانى با مردم ستمكار ستوهآور . » بعد از سخنان زهير وهلال وبرير راوي گفت : سپس حسين عليه السلام برخاست وسوار شد وحركت كرد ، ولى سپاهيان حر گاهى جلوگيرى از حركت مىكردند وگاهى حضرت را از مسير منحرف مىكردند تا روز دوم محرم به سرزمين كربلا رسيد . چون به آن جا رسيد ، فرمود : « نام اين زمين چيست ؟ »
عرض شد : « كربلا ! » گفت : « بارالها ! من از اندوه وبلا به تو پناهندهام . » سپس فرمود : « اين جا سرزمين اندوه وبلاست . » وفرمود : « فرود آييد كه بارانداز وقتلگاه ومدفن ما است . جدّم رسول خدا همين را به من خبر داد . » سپس جمله فرود آمدند وحر وسربازانش در سمت ديگرى فرود آمدند .
فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 78 - 81