تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 422

مساهمون:

ص٤٢٢
هامش
- يعنى : « پروردگارا ! سفيد كن روى اورا ونيكو كن بوى اورا واورا با ابرار محشور كن ودر ميان أو ومحمد وآل محمد شناسايى ده ودوستى بيفكن . » حضرت باقر ، از علي بن الحسين ( صلوات اللَّه عليهم ) روايت مىكند كه : « مردمان گاهى كه براي دفن قتلى 1 حاضر شدند ، جسد جون را بعد از ده روز يافتند وبوى مشك از أو ساطع 2 بود ( رضوان اللَّه عليه ) . 1 . قتلى : كشتگان . 2 . ساطع : بالا رونده . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 297 - 298 وهمچنان آن غلام سياه ، به شرحي كه نگاشته آمد ، به روايت سيد سجاد عليه السلام چون شهيد شد ، پس از ده روز به دفن أو پرداختند وهنوز از بدن مطهرش بوى مشك برمىدميد . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 3 / 34 در « بحار الأنوار » از حضرت امام محمد باقر ازامام زين‌العابدين عليهما السلام مروى است كه چنان افتاد كه چون مردمان براي دفن كشتگان حاضر ميدان شدند ، جون را بعد از ده روز در ميان كشتگان بيافتند كه از وى ، رايحهء مشك برمىدميد ( رضوان اللَّه تعالى عليه ) . بالجملة ، چون آهنگ قتال نمود ، در حضرت ابىعبداللَّه به عز شهادت فائز وامام حسين بر وى واقف گرديد . عرض كرد : « اللَّهمّ بيِّض وجهه ، وطيِّب ريحه ، واحشره مع الأبرار ، وعرِّف بينه وبين محمّد وآل محمّد ؛ بار خدايا ! رويش را سفيد ، بويش را خوش وبا نيكوكارانش محشور فرماى وبا محمد وآل محمد صلى الله عليه وآله وسلم معروف دار » ، يعنى اورا با ايشان محشور گردان ، چنان كه أو ايشان را وايشان اورا شناسد . از اين عبارت چنان مفهوم مىشود كه اورا آن استعداد وقابليت عطا فرماى كه داراى اين‌گونه مقام بشود ومورد آن گردد كه ايشان به أو نظر عنايت برگشايند ودر شناختگان حضرت خويش مندرج فرمايند وگرنه هيچ كس در حضرت ايشان از هيچ طبقه مجهول نخواهد بود وپاداش هر كس بر ذمت همت ايشان حوالت است . سپهر ، ناسخ التواريح حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 128 أكثر دفن شهدا را در روز دوازدهم نوشته اند وآن‌چه در روايت ابن عباس است كه آن را در روضة الحسينية وإكسير العبادة در مجلس حادي عشر وكتب بسيار نوشته اند آن است كه : حضرت رسول صلى الله عليه وآله وسلم در جواب سؤال أو از پدر كه : مَنْ يغسله ، ومَنْ يكفِّنه ويصلِّي عليه ، ومَنْ يدفنه ؟ فرمود به فاطمه : « لا يرى من هذا شيء إلّاأ نّه يدفن بعد مدّة أن يبقى جسده على الثّرى تصهره الشّمس ورأسه على القنا » ، ودلالت آن بر نه روز ، چنان‌چه بعضي گفته‌اند شايد بيشتر است ، ودر بحار مسطور است كه نعش جون غلام ابىذر را بعد از ده روز يافتند كه بوى مشك از أو ساطع بود . پس حسين عليه السلام بر سر أو ايستاده وفرمود : « اللَّهمّ بيِّض وجهه ، وطيِّب ريحه ، واحشره مع الأبرار ، وعرِّف بينه وبين محمّد وآل محمّد » ، پس فرمود : وروايت شده از حضرت امام محمد باقر صلوات‌اللَّه عليه از امام زين‌العابدين عليه السلام كه : « إنّ النّاس كانوا يحضرون المعركة ويدفنون القتلى ، فوجدوا جوناً بعد عشرة أيّام