قال : فتفرّق النّاس عنه « 1 » تفرّقاً ، فأخذوا « 1 » يميناً وشمالًا حتّى بقيَ في أصحابه الّذين جاءوا معه من المدينة ، « 2 » وإنّما فعل ذلك ، لأنّه ظنّ أنّما اتّبعه الأعراب ، لأنّهم ظنّوا أنّه يأتي « 2 » بلداً قد استقامت له طاعة أهله ، فكره أن « 3 » يسيروا معه إلّاوهم يعلمون عَلامَ يقدمون ، وقد علم أنّهم إذا بيّن لهم لم يصحبه إلّامن يريد مواساته والموت معه . قال :
فلمّا كان من السّحر ، أمر فتيانه ، فاستقوا الماء وأكثروا ؛ ثمّ سار « 3 » . « 4 »
الطّبريّ ، التّاريخ ، 5 / 398 - 399 / عنه : بحرالعلوم ، مقتل الحسين عليه السلام ، / 186 - 187
هامش
( 1 - 1 ) [ لم يرد في بحر العلوم ] .
( 2 - 2 ) [ بحر العلوم : ونفر يسير ممّن انضمّوا إليه ، وكان قد انضمّ إليه جمع غفير من الأعراب في الطّريقلظنّهم أنّه سيأتي إلى ] .
( 3 - 3 ) [ بحر العلوم : يتبعه إلّاالّذين أقدموا على ما أقدم عليه من الشّهادة والمواسات على الموت ] .
( 4 ) - اكنون به حديث عمار دهني از أبو جعفر باز مىگرديم .
گويد : به أبو جعفر گفتم : « حكايت كشته شدن حسين را با من بگوى تا چنان شوم كه گويى آنجا حضور داشتهام . »
گفت : « حسين بن علي به سبب نامهاى كه مسلمبن عقيل بدو نوشته بود ، بيامد وچون به جايى رسيد كه ميان وى و « قادسيه » سه ميل فاصله بود ، حر بن يزيد تميمي اورا بديد وگفت : « آهنگ كجا دارى ؟ »
گفت : « آهنگ اين شهر دارم . »
گفت : « بازگرد كه آنجا اميد خير ندارى . »
گويد : مىخواست بازگردد ، برادران مسلم بن عقيل كه با وى بودند ، گفتند : « به خدا بازنمىگرديم تا انتقام خويش را بگيريم يا كشته شويم . »
حسين گفت : « پس از شما زندگى خوش نباشد . »
گويد : پس برفت تا سواران عبيداللَّه بدو رسيدند وچون چنين ديد ، به طرف كربلا پيچيد ونيزار وبوتهزارى را پشت سر نهاد كه در يك سمت بيشتر جنگ نكند .
پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 2973
عبداللَّه بن سليم ومذرى بن مشمعل ، هر دو راوي اسدى ، گويند : وقتي حج خويش را به سر برديم ، همهء فكرمان اين بود كه در راه به حسين برسيم وببينيم كار ووضع وى چه مىشود .
گويند : بيامديم وشترانمان با شتاب راه پيمود تا در زرود به حسين رسيديم . وقتي به أو نزديك شديم ، يكى از مردم كوفه را ديديم كه وقتي متوجه حسين شد ، راه كج كرد .
گويد : اما حسين توقف كرد . گويى آهنگ أو داشت . سپس از أو گذشت وبرفت . سوى وى رفتيم -