به گفتگو نشست تا اينكه آن زنان بازگشتند . « 1 »
از اين اخبارى كه در مورد نصيب گفته شد ، معلوم مىشود أو غلام بنى مروان بوده ، ومجالس طرب آنان را با مديحه سرايى وبذله گويى ودلقكى مىآراسته است .
نتيجة : با توجه به آنچه در مورد جرير وجميل ونصيب گفته شد ، معلوم مىشود كه شخصيت وگرايشات فكرى وروحي آنها متمايل به نوازندگى طرب انگيز عهد جاهليت بوده است وخلفاى أموي وعباسى نيز با تشكيل مجالس طرب به اين نوع گرايشات دامن مىزدند ، در حالي كه شارع مقدس اسلام تحت تعليمات وحى الهى اينگونه گرايشات وتمايلات را در جامعهء اسلامى با بيان صريح نهى كرده بود .
شاهد مثال خبري است كه از الأغانى « 2 » نقل شده است كه نصيب براي إسماعيل بن مختار غلام آلطلحه جريان وادى عقيق ومغنيگرى آن زن أموي را بيان مىكند ، وقتي إسماعيل از نام آن زن أموي سؤال مىكند ، نصيب مىگويد تا زنده أم نام ونشان اورا براي كسى فاش نمىكنم . وديگر اينكه از الأغانى « 3 » نقل شده است كه احوص به سلامة ( مغنيه ) زنى از قريش تعلق خاطري پيدا مىكند قصهء وصال آن دو به هم به طول مىانجامد تا انتهاى خبر نام ونشانى از اين قريشى بيان نمىشود .
واين تعرض آشكارى است كه نشان از حقد وكينهء راويان اين گونه اخبار مىباشد كه در يك جا از افشاى نام آن دو زن أموي وزن قريشى خوددارى كرده ، ودر جاى ديگر با وقاحت تمام نظير اين اخبار را به بانوان خاندان رسالت عليهم السلام نسبت داده اند .
ودر بحث بعد ميزان اعتبار ناقلين ووضّاعين اين اخبار نزد رواة عامه ارزيابى مىشود .
[ از كتاب مظلومه اى در تاريخ ]
هامش
( 1 ) - الأغانى ، 1 / 293 .
( 2 ) - [ ( ط دار احياء التراث العربي ) ، 1 / 279 - 282 ] .
( 3 ) - [ ( ط دار الفكر ) ، 9 / 155 - 158 ] .