مناماً طويلًا 9 تقول في آخره : رأيت امرأة راكبة في هودج ويدها موضوعة على رأسها ، فسألت عنها ، فقيل لي : هذه فاطمة بنت محمّد صلى الله عليه وآله ، امّ أبيك ، فقلت : واللَّه لأنطلقنّ إليها ، و « 1 » لأخبرنّ ما « 1 » صُنع بنا ، فسعيت مبادرة نحوها « 2 » حتّى لحقت بها ، فوقفت بين يديها أبكي وأقول : يا امّاه « 3 » ! جحدوا « 4 » واللَّه « 5 » حقّنا ؛ يا امّاه ! بدّدوا واللَّه « 5 » شملنا ، يا امّاه ! استباحوا واللَّه حريمنا ، يا امّاه ! قتلوا واللَّه الحسين عليه السلام أبانا ؛ فقالت لي : كفّي صوتكِ يا سكينة ، فقد قطّعتِ نياط قلبي ، هذا قميص أبيكِ الحسين عليه السلام لا يفارقني حتّى ألقى اللَّه به « 6 » . « 7 »
ابن طاوس ، اللّهوف ، / 188 - 189 / عنه : المجلسي ، البحار ، 45 / 141 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 441 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 515 - 516 ؛ القمّي ، نفس المهموم ، / 453 - 454 ؛ الميانجي ، العيون العبري ، / 278 - 279 ؛ مثله الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 394
ونقل أنّ سكينة بنت الحسين عليه السلام قالت : يا يزيد ! رأيت البارحة رؤيا إن سمعتها منِّي قصصتها عليك ، فقال يزيد : هاتي ما رأيتِ ، قالت : بينما أنا ساهرة وقد كللت من البكاء
هامش
( 1 ) ( 1 ) [ في البحار والعوالم : لأخبرنّها بما ]
( 2 ) - [ وسيلة الدّارين : إليها ]
( 3 ) - [ في البحار : أمنّاه ، والأسرار : امّنا ]
( 4 ) - [ وسيلة الدّارين : بدّدوا ]
( 5 - 5 ) [ لم يرد في وسيلة الدّارين ]
( 6 ) - [ لم يرد في البحار ]
( 7 ) - سكينه گفت : چهارمين روزى بود كه ما در شام بوديم ، خوابى ديدم . وخوابى طولانى نقل فرمود كه در پايان آن مىگويد : زنى ديدم كه بر هودجي سوار است ودست بر سر گذاشته . پرسيدم : « اين زن كيست ؟ »
به من گفتند : « اين ، فاطمه دختر محمد است ومادر پدر تو است . »
گفتم : « به خدا كه بايد به نزدش بروم وبگويم كه چه با ما كردند . »
شتابان به سويش دويدم وخود را به أو رساندم ودر برابرش ايستادم وگريهكنان مىگفتم : « مادرجان ! بهخدا كه حقّ ما را انكار كردند . مادر ، بهخدا كه جمعيت ما را پراكندند . مادرجان ! بهخدا كه حريم ما را مباح دانستند . مادرجان ! بهخدا كه حسين پدر ما را كشتند . »
چون اين سخنان از من شنيد ، فرمود : سكينه ، بيش از اين مگو كه بند دلم را بريدى . اين پيراهن پدر تو است كه از خودم جدايش نخواهم نمود تا با همين پيراهن خدا را ملاقاة كنم . »
فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 189