[ ترجمه ]
« به هر كس كه چهار چيز را دادند ، از چهار چيز محروم نشده است : كسى را كه توفيق دعا دادهاند از رواى حاجتش نااميد نكردهاند ، وكسى را كه مأمور به توبه كردهاند ، از پذيرش آنان نااميد نساختهاند ، وكسى را كه دستور استغفار دادهاند از آمرزش محروم ننمودهاند وكسى كه خدا را سپاس گويد از فزونى نعمت محروم نگردد » .
[ شرح ]
( 77293 - 77197 ) سيد رضى مىگويد :
« گواه اين سخن امام ( ع ) در قرآن مجيد است آنجا كه خداى متعال در بارهء دعا مىفرمايد :
وَقالَ رَبُّكُمُ
« 44 » ودر بارهء استغفار مىگويد
وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً
« 45 » ودر بارهء شكر مىفرمايد
وَإِذْ تَأَذَّنَ
« 46 » ودر مورد توبه مىگويد :
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً
« 47 » .
چهار مورد أول اگر از روى خلوص انجام گيرند ، هر كدام باعث آمادگى نفس براي پذيرش صورت رحمت الهى از طرف صورت آفرين مىگردد . دعا زمينه براي پذيرش ، توبه باعث قبولى واز بين بردن اثر معصيت وگناه ، استغفار براي آمرزش وسپاسگزارى زمينه براي فزونى نعمت است . وشواهد وقراين خدايى بر طبق اقتضاى عمل انساني ، گوياى به آن است .
هامش
( 44 ) سورهء مؤمن ( 40 ) آية ( 60 ) يعنى : بخوانيد مرا تا أجابت كنم شما را .
( 45 ) سورهء أنبيا ( 21 ) آية ( 110 ) يعنى : كسى كه زشتكار يا ستمكار به خود بوده است ، آن گاه از خدا طلب آمرزش دارد خدا را بخشنده ومهربان خواهد يافت .
( 46 ) سوره إبراهيم ( 14 ) آية ( 7 ) يعنى : اگر سپاسگزار باشيد نعمت شما را افزون كنم .
( 47 ) سوره نساء ( 4 ) آية ( 17 ) يعنى : خدا توبهء كساني را كه از روى ناداني ناشايستى را به جا آورده وپس از آن زود توبه كنند ، خدا توبهء آنها را پذير است ، وخدا دانا وحكيم است .