( 2075 ) 75 - از جمله سفارشهاى امام ( ع ) به عبد اللّه بن عباس هنگامى كه أو را در بصره به جاى خود گمارد .
: سَعِ النَّاسَ بِوَجْهِكَ وَمَجْلِسِكَ وَحُكْمِكَ - وَإِيَّاكَ وَالْغَضَبَ فَإِنَّهُ طَيْرَةٌ مِنَ الشَّيْطَانِ - وَاعْلَمْ أَنَّ مَا قَرَّبَكَ مِنَ اللَّهِ يُبَاعِدُكَ مِنَ النَّارِ - وَمَا بَاعَدَكَ مِنَ اللَّهِ يُقَرِّبُكَ مِنَ النَّارِ ( 72959 - 72927 )
[ لغات ]
( طيره بر وزن فعله ) : از طيران در مورد سبكى وآنچه بىقرار است به كار برده مىشود ، وطيره از تطيّر به معناى ناميمون بودن نيز آمده است .
[ ترجمه ]
« در برخورد با مردم ومجالست وحكومت خود گشادهرو باش ، مبادا به خشم خدا رفتار كنى زيرا آن از كم خردى واز اعمال شيطان است ، وبدان كه هر آنچه تو را به خدا نزديك كند از آتش دورت مىكند ، وآنچه از خدا دورت سازد تو را به آتش نزديك مىكند » .
[ شرح ]
( 72933 - 72913 ) امام ( ع ) ابن عبّاس را به چند فضيلت اخلاقى امر كرده است :
1 - با مردم گشادهرو باشد . مقصودش از آن ، خوش برخوردى وگشادهرويى است وهمنشينى ، كناية از فروتنى وحكم وداورى ، كناية از دادگرى است ، زيرا دادگرى شامل تمام مردم مىشود ، اما ستمكارى ، تنگنايى است كه