تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 395

مساهمون:

ص٣٩٥

( 2076 ) 76 - أيضا از جمله سفارشهاى امام ( ع ) به عبد اللّه بن عباس موقعى كه أو را براي اتمام حجت به جانب خوارج فرستاد .

: لَا تُخَاصِمْهُمْ ؟ بِالْقُرْآنِ ؟ - فَإِنَّ ؟ الْقُرْآنَ ؟ حَمَّالٌ ذُو وُجُوهٍ - تَقُولُ وَيَقُولُونَ . . . وَلَكِنْ حَاجِجْهُمْ بِالسُّنَّةِ - فَإِنَّهُمْ لَنْ يَجِدُوا عَنْهَا مَحِيصاً ( 72993 - 72974 )

[ لغت ]

( محيص ) : راه انحراف

[ ترجمه ]

« با آنان به وسيلهء قرآن بحث ومناظره نكن ، زيرا قرآن تأويلات ومعاني مختلفي دارد ، تو يك چيز مىگويى وآنها چيز ديگر ، بلكه با سنت پيامبر ( ص ) سخن بگو زيرا آنان راه گريزى از سنت ندارند » .

[ شرح ]

( 72984 - 72960 ) امام ( ع ) ، ابن عباس را از احتجاج به قرآن با خوارج منع كرده است ، وبر اين مطلب به وسيلهء قياس مضمرى أو را توجه داده است كه صغراى آن : فان القرآن . . . ويقولون است ، يعنى : آياتي كه به وسيلهء آنها با ايشان احتجاج مىكنى ممكن است صراحت در مقصود نداشته باشند ، بلكه اين آيات ، ظاهري دارند وتأويلهاى احتمالي چندى كه ممكن است در مقام جدل ، دستاويز آنان قرار بگيرد ، وكبراى مقدّر آن چنين است : وهر چيزى كه آن چنان باشد ، در بحث و