( 65516 - 65506 ) 8 - سفارش به پيوند وبخشش نسبت به يكديگر ، يعنى هر كدام نسبت به ديگرى در راه خدا از كمك خود دريغ ندارد .
9 - بر حذر داشتن از دورى وجدايى از يكديگر ودليل آن نيز روشن است .
( 65532 - 65517 ) 10 - نهى از ترك امر به معروف ونهى از منكر ، كه اين خود به معنى دستور به انجام آنهاست . وبه دليل پىآمد بدآن ، وفرآهم آمدن زمينهء تسلّط أشرار بر آنها ، وقبول نشدن دعايشان ، آنان را از ترك اين دو فريضة برحذر داشته است . ودليل فرآهم آمدن چنين زمينهاى اين است كه اگر جامعه امر به معروف ونهى از منكر را ترك كند اين امر باعث بروز منكر وكاستى معروف از طبيعت افراد بدكردار شده وزمينهء تسلّط وغلبهء آنان وزمامدارى تبهكاران فرآهم مىآيد . واين خود باعث فزونى بدى وبدكاران وكاستى شايستگان وسستى همّت آنها از تقاضاى نزول رحمت پروردگار وسيلهء دعايشان مىگردد ودر نتيجة هر چه دعا مىكنند مستجاب نمىشود . ( 65581 - 65533 ) آن گاه امام ( ع ) به دنبال اين سخنان ، افراد خويشاوند خود از فرزندان عبد المطّلب را بخصوص در مورد خون خويش وسفارش به چند مطلب زير ، مخاطب قرار داده است :
اوّل : آنها را از ايجاد آشوب به بهانهء كشته شدن أو ، منع كرده وفرموده است : مبادا شما را در حالي ببينم كه دستتان را در خون مسلمانان به شدّت فرو بردهايد ، كناية از اين كه دست به كشتار زدهايد .
عبارت : تقولون : قتل أمير المؤمنين مىگوييد : أمير المؤمنين را كشتند ، حكايت از جريان عادى ومعمول است كه هر فرد خونخواه به هنگام هيجانزدگى براي اظهار بهانه ودليلي كه انگيزهء أو بر ايجاد آشوب است بر زبان مىآورد .
دوم : آنان را از كشتن كسى جز قاتل خود نهى كرده است ، زيرا اقتضاى
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 206
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٢٠٦