( 2047 ) 47 - از جمله نامههاى امام ( ع ) به معاوية
فَإِنَّ الْبَغْيَ وَالزُّورَ يُوتِغَانِ الْمَرْءَ فِي دِينِهِ وَدُنْيَاهُ - وَيُبْدِيَانِ خَلَلَهُ عِنْدَ مَنْ يَعِيبُهُ - وَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّكَ غَيْرُ مُدْرِكٍ مَا قُضِيَ فَوَاتُهُ - وَقَدْ رَامَ أَقْوَامٌ أَمْراً بِغَيْرِ الْحَقِّ - فَتَأَلَّوْا عَلَى اللَّهِ فَأَكْذَبَهُمْ - فَاحْذَرْ يَوْماً يَغْتَبِطُ فِيهِ مَنْ أَحْمَدَ عَاقِبَةَ عَمَلِهِ - وَيَنْدَمُ مَنْ أَمْكَنَ الشَّيْطَانَ مِنْ قِيَادِهِ فَلَمْ يُجَاذِبْهُ - وَقَدْ دَعَوْتَنَا إِلَى حُكْمِ ؟ الْقُرْآنِ ؟ وَلَسْتَ مِنْ أَهْلِهِ - وَلَسْنَا إِيَّاكَ أَجَبْنَا وَلَكِنَّا أَجَبْنَا ؟ الْقُرْآنَ ؟ فِي حُكْمِهِ - وَالسَّلَامُ ( 65663 - 65589 )
[ لغات ]
( وتغ ) : هلاكت ، نابودى . ( اوتغ فلان دينه بالاثم ) : فلانى دين خود را با انجام گناه تباه ساخت واز بين برد . در نسخه سيد رضى ( ره ) يذيعان يعنى آشكار مىسازند آمده است .
( غبطه ) : شادمانى ، آرزوى حالتي مثل حالت ديگران .
[ ترجمه ]
« براستى ستمگرى ودروغگويى آدمي را در دين ودنيايش تباه مىسازد ، وكاستى وبىمقداريش را نزد عيبجويش آشكار مىكند ، وتو خود مىدانى آنچه كه از دست رفتنش مقدّر شده باشد به دست نخواهى آورد ، ومردمان واقوامى كه كار ناروايى را اراده كردند وفرمان صريح آفريدگار را توجيه كردند خداوند ايشان را دروغگو شمرده است ، پس بترس از آن روزى كه در آن روز ، آن كه سر انجام كأرش