خلافت رسيد ، تصميم گرفت فدك را از آن بزرگوار بگيرد . فاطمه ( ع ) كسى را نزد أبو بكر فرستاد وميراث خود از پيامبر خدا را از وى مطالبه كرد ومىفرمود كه پدرم در زمان حيات خود فدك را به من مرحمت كرده است ، ودر آن باره علي ( ع ) وامّ أيمن را به گواهى طلبيد وآن دو گواهى دادند ، أبو بكر راجع به اين كه فدك ميراث پيامبر است با خبري كه از پيامبر نقل كرد پاسخ داد ، كه آن خبر چنين است : ما گروه پيامبران ميراثي پس از خود نمىگذاريم آنچه به جاى گذاريم صدقه است .
ودر مورد فدك نيز چنين پاسخ داد كه آن متعلق به پيامبر ( ص ) نبوده است بلكه از آن تمام مسلمانان ودر دست آن بزرگوار بوده است كه بدان وسيله به افراد كمك مىكرد ودر راه خدا انفاق مىنمود ومن هم به دنبال أو همان كارها را انجام مىدهم . هنگامى كه اين سخنان أبو بكر به اطلاع حضرت زهرا ( ع ) رسيد ، حجاب خود را بر تن پوشيد ودر ميان تعدادى از اطرافيان وزنان فأميل كه در پشت سرش حركت مىكردند آمد تا بر أبو بكر وارد شد در حالي كه بيشتر مهاجران وأنصار در حضور أو بودند ، پس از اين كه بين آن بزرگوار ومردان پردهاى آويخته شد چنان نالهء جانسوزى از دل برآورد كه تمام مردم را به گريه در آورد . سپس مدتي سكوت كرد تا احساسات مردم فرو نشست « 6 » وفرمود : سخن را با سپاس آن كه سزاوار ستايش ورفعت وعظمت است آغاز مىكنم ، سپاس از آن خداست در برابر نعمتهايى كه داده وشكر أو را در مقابل آگاهى ودركى كه به ما مرحمت كرده است به جا مىآورم . پس از آن كه خطبهاى طولانى ايراد كرد ، در پايان خطبه فرمود : چنان كه سزاوار است تقواى الهى را پيشه كنيد ودر مورد أوامر أو مطيع باشيد ، زيرا كه تنها از ميان بندگان خدا ، دانشمندان از خدا
هامش
( 6 ) اين خطبهء شريفهء حضرت زهرا ( ع ) در جلد 5 از كتاب « المنظوم والمنثور في كلام نسوان العرب من الخطب والشّعر » آورده شده است مؤلف كتاب از علماى قديم عامه است وكتاب متعلق به كتابخانهء دربار متوكل عباسى بوده است .