بِالْبَهِيمَةِ الْهَامِلَةِ وَالسَّائِمَةِ الْمَرْعِيَّةِ - طُوبَى لِنَفْسٍ أَدَّتْ إِلَى رَبِّهَا فَرْضَهَا - وَعَرَكَتْ بِجَنْبِهَا بُؤْسَهَا وَهَجَرَتْ فِي اللَّيْلِ غُمْضَهَا - حَتَّى إِذَا غَلَبَ الْكَرَى عَلَيْهَا افْتَرَشَتْ أَرْضَهَا - وَتَوَسَّدَتْ كَفَّهَا - فِي مَعْشَرٍ أَسْهَرَ عُيُونَهُمْ خَوْفُ مَعَادِهِمْ - وَتَجَافَتْ عَنْ مَضَاجِعِهِمْ جُنُوبُهُمْ - وَهَمْهَمَتْ بِذِكْرِ رَبِّهِمْ شِفَاهُهُمْ - وَتَقَشَّعَتْ بِطُولِ اسْتِغْفَارِهِمْ ذُنُوبُهُمْ -
أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
فَاتَّقِ اللَّهَ يَا ؟ ابْنَ حُنَيْفٍ ؟ وَلْتَكْفُفْ أَقْرَاصُكَ - لِيَكُونَ مِنَ النَّارِ خَلَاصُكَ ( 65262 - 64569 )
[ لغات ]
( مأدبة ، به ضمّ دال ) : وليمهاى كه به آن دعوت كنند .
( عائل ) : فقير ، بينوا ( قضم ) : خوردن با جلو دهان ( طمر ) : جامهء كهنه ( وفر ) : مال فراوان ( فدك ) : نام روستايى است كه مال پيامبر خدا ( ص ) بوده است ( جدث ) : قبر ، آرامگاه ( اضغطها ) : آن را تنگ گرداند ( قمح ) : گندم ( نسائج ) : جمع نسجه ، به معنى بافته ( جشع ) : حرص وعلاقهء زياد به غذا ( مبطان ) : كسى كه به دليل پرخورى شكمش بزرگ است ( غرثى ) : گرسنه ( بطنة الكظّة ) : پر بودن شكم از غذا ( تقمّم ) : جستجو وزيرورو كردن زباله ( سدى ) : بيهوده ومهمل رها شده ( دوائع ) : درختانى كه داراى سرسبزى وخرمى دل انگيزند ( بدويّه ) : گياهانى كه جز با آب باران آبيارى نمىشوند ( مركوس ) : مردود ، واژگونه مانند كسى كه سرش به طرف زمين است ( مداحض ) : شخص كنارهگير ( ازورّ ) : كناره گرفت ( اعزبى ) : دورشو ، گفته مىشود :
عزب الرّجل - به فتح زاء - هرگاه دورى گزيند .
( سلسل الرّجل يسلس - به كسر لام - ) :
شل كرد افسارش را .
( رياضة ) : تربيت كردن ، عادت دادن .
( ربيضة ) : گله چرا كننده از گوسفندان ( تجافت ) : خالى شد وبرخاست .
( همهمة ) : صداى آهسته .