« 1 » والحديث طويل أخذنا منه موضع الحاجّة ، وقد خرّجته بتمامه مع ما رويته في فضايل العبّاس بن عليّ في كتاب مقتل الحسين بن عليّ . « 1 » « 2 »
هامش
( 1 - 1 ) [ لم يرد في شرح الشّافيّة وتنقيح المقال ونفس المهموم والعبّاس وبحر العلوم ووسيلة الدّارين ] .
( 2 ) - أيضا به سند معتبر از أبو حمزهء ثمالى روايت كرده است كه روزى حضرت علي بن الحسين عليه السّلام نظر كرد به سوى عبيد اللّه پسر عباس بن علي بن أبي طالب وآب از ديدهء مباركش روان شد . فرمود : « هيچ روز بر حضرت رسالت صلّى اللّه عليه واله وسلّم سختتر نبود ، از روز أحد كه عمّ أو شير خدا ورسول ، حمزة بن عبد المطلب در آن روز شهيد شد . » بعد از آن ، روز موته بود كه پسر عمّ أو جعفر بن أبي طالب شهيد شد . »
پس حضرت فرمود : « روزى به روز حضرت امام حسين عليه السّلام نمىرسد كه سى هزار نامرد كه دعوى مىكردند كه از اين امّتند ، آن امام مظلوم را در ميان گرفتند وهريك تقرّب مىجستند به سوى خدا به خون أو ، وايشان را موعظه مىكرد وخدا را به ياد ايشان مىآورد وپندپذير نشدند ودست از أو برنداشتند تا آن كه أو را به جور وستم وعدوان شهيد كردند . »
پس فرمود : « خدا رحمت كند عباس را كه جانفشانى كرد ومردانگى كرد وجان خود را فداى برادر خود گردانيد تا آنكه دستهايش را بريدند . پس حق تعالى به عوض دستهاى أو ، دو بال كرامت كرد كه به آن بالها با ملائكة در بهشت پرواز مىكند . چنانچه جعفر بن أبي طالب را دو بال داده [ است ] ؛ بدرستى كه عباس را نزد خداوند عالميان منزلتي هست كه جميع شهدا در روز قيامت آرزوى منزلت أو مىكنند .
مجلسي ، جلاء العيون ، / 572 - 573
در كتاب امالى از ثابت ابن أبي صفيه مروى آمده است كه حضرت سيد العابدين علي بن الحسين عليهما السّلام به عبد اللّه بن عباس بن علي بن أبي طالب ( صلوات اللّه عليهم ) نظر كرد وبگريست وفرمود : « ما من يوم أشدّ على رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله من يوم أحد قتل فيه عمّه حمزة بن عبد المطلب أسد اللّه وأسد رسوله . »
يعنى : هيچ روزى بر رسول خدا صلّى اللّه عليه واله وسلّم سختتر نبود از روز جنگ أحد كه در آن روز عمش حمزه بن عبد المطلب ، شير خدا وشير رسول خدا كشته شد .
بعد از آن روز ، روزى از روز موته بر آن حضرت سختتر نگذشت ؛ كه آن روز ، پسر عمش جعفر بن أبي طالب در آنجا كشته شد . پس از آن فرمود كه هيچ روز مثل آن روز حسين عليه السّلام نباشد ؛ گاهى كه سى هزار تن لشكر بر وى روى كردند وگمان همىبردند كه ايشان در شمار اين أمت مىباشند وهريك به ريختن خون پسر پيغمبر در پيشگاه حضرت داور تقرب مىجستند ؛ اينكه آن حضرت ايشان را به خداى مىخواند وآن جماعت هيچ پند وموعظت نيافتند تا گاهى كه آن حضرت را به ظلم وعدوان به عز شهادت نايل گردانيدند .
پس از آن ، حضرت سجاد ( سلام اللّه عليه ) فرمود : « رحم اللّه العبّاس فلقد آثر وابلى وفدى أخاه بنفسه حتى قطعت يداه فأبدله اللّه عزّ وجلّ بهما جناحين يطير بهما مع الملائكة في الجنة كما جعل لجعفر بن أبي طالب وإنّ للعباس عند اللّه تبارك وتعالى منزلة يغبطه بها جميع الشهداء يوم القيامة » .
يعنى : خداى رحمت كند عباس ( سلام اللّه عليه ) را كه خويشتن را فداى برادرش ساخت ، وبرادرش را بر -