أمّاه « 1 » ! بدّدوا واللّه شملنا ، يا أمّاه « 1 » ! استباحوا واللّه حريمنا « 2 » ، يا أمّاه « 1 » ! قتلوا واللّه الحسين عليه السّلام أبانا .
فقالت لي : كفّي صوتك يا سكينة ! فقد قطعت نياط قلبي ، هذا قميص أبيك الحسين عليه السّلام لا يفارقني حتّى ألقى اللّه به « 3 » . « 4 »
ابن طاووس ، اللّهوف ، / 188 - 189 - عنه : المجلسي ، البحار ، 45 / 141 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 441 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 515 - 516 ؛ القمي ، نفس المهموم ، / 453 - 454 ؛ مثله الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 394
ونقل : أنّ سكينة بنت الحسين قالت : يا يزيد ! رأيت البارحة رؤيا إن سمعتها منّي قصصتها عليك . فقال يزيد : هاتي ما رأيت « 5 » .
قالت : بينما أنا ساهرة وقد كلت « 6 » من البكاء بعد أن صلّيت ، ودعوت اللّه بدعوات
هامش
( 1 ) - [ في البحار : « أمّتاه » وفي الأسرار : « أمّنا » ] .
( 2 ) - [ وسيلة الدّارين : « حرمنا » ] .
( 3 ) - [ لم يرد في البحار ] .
( 4 ) - سكينه گفت : « چهارمين روزى بود كه ما در شام بوديم . خوابى ديدم وخوابى طولانى . »
نقل فرموده است كه در پايان آن مىگويد : « زنى ديدم كه بر هودجي سوار ودست بر سر گذاشته است . »
پرسيدم : « اين زن كيست ؟ »
به من گفتند : « اين ، فاطمه دختر محمد است ومادر پدر تو است . »
گفتم : « به خدا كه بايد به نزدش بروم وبگويم كه چه با ما كردند . »
شتابان به سويش دويدم وخود را به أو رساندم ودر برابرش ايستادم وگريهكنان مىگفتم : « مادر جان ! به خدا كه حق ما را انكار كردند . مادر ، به خدا كه جمعيت ما را پراكندند . مادر جان ! به خدا كه حريم ما را مباح دانستند . مادر جان ! به خدا كه حسين پدر ما را كشتند . »
چون اين سخنان از من شنيد ، فرمود : « سكينه ! بيش از اين مگو كه بند دلم را بريدى . اين پيراهن پدر تو است كه از خودم جدايش نخواهم نمود تا با همين پيراهن خدا را ملاقاة كنم . »
فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 188 - 189
( 5 ) - [ في البحار والعوالم : « رأيتي » ] .
( 6 ) - [ في البحار والعوالم والأسرار : « كللت » ] .