هامش
- الحسين القتيل بكربلاء ، أنا ابن عليّ المرتضى ، أنا ابن محمّد المصطفى ، أنا ابن فاطمة الزّهراء ، أنا ابنخديجة الكبرى ، أنا ابن سدرة المنتهى ، أنا ابن شجرة طوبى ، أنا ابن المرمّل بالدّماء ، أنا ابن من بكى عليه الجنّ في الظّلماء ، أنا ابن من ناح عليه الطّيور في الهواء . »
« اى مردمان ! هركه مرا شناسد ، پس شناسد وهركه مرا نشناسد ، حسب ونسب خود ظاهر كنم تا بشناسد . منم پسر مكة ومنى ، منم پسر زمزم وصفا . منم پسر آن كس كه برداشت ركن را بر أطراف ردا .
منم پسر بهترين آنان كه ازار پوشيده وردا بر دوش انداخته است . منم پسر بهترين از هركس كه طواف كرده وسعى كرده است . منم پسر بهترين كسى كه حج كرد وبيامد ، منم پسر آن كس كه نزديك شد به خدا . پس سخت نزديك شد . پس بوده نزديكى دو كماندار يا نزديكتر . منم پسر آن كس كه وحى كرد به أو خداى بزرگ به آنچه وحى كرد . منم پسر حسين كشته شده به كربلا . منم پسر على مرتضى . منم پسر محمّد مصطفى . منم پسر فاطمهء زهرا . منم پسر خديجهء كبرى . منم پسر سدرة المنتهى . منم پسر شجرهء طوبى .
منم پسر آغشته به خونها پسر آن كس كه بگريست بر أو جنيان در ظلمات . منم پسر آن كس كه نوحه كردند بر أو مرغان هوا . »
چون سخن به اينجا رسانيد ، غريو از خلق برآمد ومردم در گريه افتادند . يزيد ملعون بر خود ترسيد وبانگ بر مؤذن زد كه : « بانگ نماز بگو . »
مؤذن برخاست وگفت : « اللّه أكبر . »
امام گفت : « نعم ، اللّه أكبر وأعلى وأجلّ وأكرم ممّا أخاف وأحذر ؛ يعنى گفت : آرى ! خدا بزرگتر وبرتر است وجليلتر وكريمتر از آنچه من مىترسم وحذر مىكنم . »
چون مؤذن گفت : « أشهد أن لا إله إلّا اللّه . »
امام گفت : « نعم ، أشهد مع كلّ شاهد وأحتمل على كلّ جاحد ، أن لا إله غيره ولا ربّ سواه ؛ آرى ؛ شهادت مىدهم با هر شاهدي وباز مىكنم بر هر منكري كه نيست هيچ معبودى غير أو ونه پروردگارى سواي أو . »
چون مؤذن گفت : « أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه . » امام عمامه از سر برگرفت وگفت : « به حق اين محمد كه ساعتي خاموش باش ! »
وروى به يزيد كرد وگفت : « اى يزيد ! اين رسول عزيز كريم جد من بوده است ، يا جد تو ؟ اگر گويى كه جد تو بوده است ، عالميان دانند كه دروغ مىگويى واگر گويى كه جد من بوده است ، چرا پدر مرا بىگناه شهيد كردى ومال أو را به تاراج دادى وعورات أو را به بردگى آوردى ؟ »
اين بگفت ودست زد وجامه بدريد ودر گريه افتاد وگفت : « به خدا كه اگر در دنيا كسى هست كه رسول جد أو باشد ، به غير از من نباشد . پس چرا اين مرد پدر مرا به ظلم بكشت وما را چنانكه أسيران روم آورند ، آورد ؟ »
پس گفت : « اى يزيد ! اين كار كردى ومىگويى محمّد رسول اللّه وروى به قبله مىكنى واي بر تو روز قيامت ، جد من وپدر من خصم تو باشند . » -