الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 498 - 499
[ قال : [ سبط ابن الجوزيّ في عنوان : « قدوم السّبايا والرّأس إلى دمشق » من مخطوطة كتاب مرآة الزّمان ص 99 ] ] وكان عنده عبد الرّحمان بن الحكم وكان شاعرا فصيحا ، فأنشد :
لهام بجنب الطّفّ أدنى قرابة * من ابن زياد العبد ذي النّسب الوغل
سميّة أضحى نسلها عدد الحصى * وبنت رسول اللّه أمست بلا نسل
وصاح وبكى ، فضرب يزيد صدره وقال له : يا ابن الحمقاء ! ما لك ولهذا ؟
المحمودي ، العبرات ، 2 / 315
هامش
- ( 7 ) . اهتزاز : جنبش كردن .
( 8 ) . نقل داستان وأصحاب رقيم به اين كيفيت كه در متن ذكر شده ، تا حدى مخالف به آنچه صدوق قدس سرّه در كتاب خصال نقل كرده [ است ] ؛ طالبين خود بدانجا مراجعه كنند .
( 9 ) . اجله ( جمع جليل ) : بزرگ ، مهم .
( 10 ) . آن لشگر كه در كنار فرات كشته شوند ، در خويشى وقرابت به ما نزديكتر از ابن زياد بنده پستنژاد بودند . نسل وأولاد سميه ( مادر ابن زياد ) به شماره ريگها گرديده وبراي دختر پيغمبر نسلي نمانده است .
سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السّلام ، 2 / 176 - 180