« 1 » فما ذنبنا إن جاش دهرا بحورنا * وبحرك ساج ما يواري الدّعامصا « 1 »
ذلك فضل اللّه يؤتيه من يشاء ، واللّه ذو الفضل العظيم ، ومن لم يجعل اللّه له نورا فما له من نور .
قال : فارتفعت الأصوات بالبكاء والخيب « 2 » ، وقالوا : حسبك يا ابنة الطّيّبين « 3 » ! فقد أحرقت قلوبنا « 4 » ، وأنضجت نحورنا ، وأضرمت أجوافنا « 5 » . فسكتت . « 6 »
هامش
( 1 ) ( 1 - 1 ) [ لم يرد في المقرّم ] .
( 2 ) - [ في المعالي والمقرّم ووسيلة الدّارين والعبرات : « والنّحيب » ] .
( 3 ) - [ المقرّم : « الطّاهرين » ] .
( 4 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في وسيلة الدّارين ] .
( 5 ) - [ العبرات : « أجوفنا » ] .
( 6 ) - زيد بن موسى روايت كرده است : پدرم از جدم نقل كرد كه : فاطمهء صغرى از كربلا كه رسيد ، خطبهاى خواند وفرمود : « سپاس خداى را به شمارهء ريگها وسنگها ، وبه گرانى از عرش تا خاك .
سپاس أو گويم وايمان به أو دارم وتوكل به أو كنم وگواهى دهم كه به جز خداوند يكتاى بىانباز خدايى نيست ومحمد بنده وفرستادهء أو است وفرزندانش در كنار رود فرات بدون سابقهء دشمنى وكينه سر بريده شدند . بار الها ! من پناه به تو مىبرم كه دروغى بر تو ببندم ويا سخنى بگويم برخلاف آنچه فرو فرستادهاى دربارهء پيمانهايى كه براي وصى پيغمبر علي بن أبي طالب گرفتى . همان على كه حقّش را ربودند وبىگناهش كشتند . چنانچه فرزندش را ديروز در خانهاى از خانههاى خدا كشتند وجمعى كه به زبان اظهار مسلمانى مىكردند ، حاضر بودند . اى خاك بر سرشان كه از فرزند على نه در زندگيش ستمى را باز داشتند ونه به هنگام مرگ ياريش كردند تا آنكه روح أو را باز گرفتى ؛ درحالىكه سرشتى داشت پسنديده وطينتي داشت پاك . فضائل اخلاقى أو معروف همه ، وعقايد نيكش مشهور جهان . در راه تو بار الها ! تحت تأثير سرزنش هيچ ملامتگويى قرار نگرفت . تو بار الها ! أو را از كودكى به اسلام رهبرى فرمودى وچون بزرگ شد ، خصال نيكويش عطا فرمودى . همواره به وظيفهء خير خواهى نسبت به تو وپيغمبرت قيام مىكرد تا آنكه به سوى خويش أو را بازگرفتى ؛ درحالىكه از دنيا روگردان بود وحرصي به دنيا نداشت وبه آخرت راغب بود . در راه تو جهاد مىكرد تا تو از أو خوشنود گشتى وأو را برگزيدى وبه راه راست رهنمونش شدى .
اما بعد ، اى مردم كوفه ! اى مردم نيرنگ باز وحيلهگر ومتكبر ! ما خاندانى هستيم كه خدا ما را با شما آزمايش كرده وشما را با ما . وما را نيكو آزمايش فرمود ودانش وفهم را نزد ما قرار داد . پس ما جايگاه دانش ومحل فهم وحكمت اوييم وبر بندگان خدا در شهرهاى زمين حجت خداونديم . خدا ما را به بزرگوارى خويش عزت واحترام بخشيده وبه واسطهء پيغمبرش محمد عليه السّلام ما را بر بسيارى از مردم فضيلتى -