الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 436
وانتهبت الخيام . « 1 »
السّماوي ، إبصار العين ، / 14
وانتهبوا رحله وثقله وسلبوا نساءه . « 2 »
الأمين ، أعيان الشّيعة ، 1 / 612 ، لواعج الأشجان ، / 193
لمّا قتل أبو عبد اللّه الحسين عليه السّلام مال النّاس على ثقله ، ومتاعه ، وانتهبوا ما في الخيام ، وأضرموا النّار فيها ، وتسابق القوم على سلب حرائر الرّسول صلّى اللّه عليه واله ، ففررن بنات الزّهرا عليها السّلام ، حواسر مسلّبات باكيات ، وإنّ المرأة لتسلب مقنعتها من رأسها ، وخاتمها من إصبعها ، وقرطها من أذنها ، والخلخال من رجلها ، وأخذ رجل قرطين لأمّ كلثوم ، وخرم أذنها ، وجاء آخر إلى فاطمة ابنة الحسين ، فانتزع خلخالها وهو يبكي ، قالت له : ما لك ؟
فقال : كيف لا أبكي وأنا أسلب ابنة رسول اللّه .
هامش
- گفت : « از آن ترسم كه ديگرى جز من بيايد وبازگيرد . »
وهرچه در منازل وابنيهء ما بود ، به تمامت به غارت بردند ؛ حتى لحافها را از پشت ما مىبردند .
در كتاب ارشاد شيخ مفيد مسطور است :
زنهاى خاندان عصمت از پسر سعد خواهش كردند كه جامههاى ايشان را آن چند كه برايشان ساتر باشد ، واپس دهند . عمر بن سعد ملعون گفت : « هركس چيزى از متاع ايشان برده است ، بازپس دهد . »
به خداى سوگند هيچكس چيزى را بازپس نداد .
( 1 ) . [ در طبع : « عبد اللّه الحسين » مىباشد ] .
سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السّلام ، 2 / 133 - 134
( 1 ) - وآتش زدند به خيمههاى أو وغارت كردند أسباب أو را ، آه واويلا كه در ارشاد مفيد است كه ناموسان خداوند أكبر بر دور أسب عمر بن سعد جمع شدند وصدا به شيون بلند كردند وگفتند : « آخر ما عترت پيغمبر شماييم . »
دل آن ملعون بر ايشان بسوخت وگفت : « دست از غارت ايشان بكشند وآنچه بردهاند رد كنند وكسى ايشان را اذيت نكند . »
وليكن كسى چيزى رد نكرد از آنچه برده بودند .
بيرجندى ، كبريت أحمر ، / 233
( 2 ) - فرومايگان سپاه أموي سپس به خيمهها ريختند وهرچه فرش ولباس وزيورآلات وشتر يافتند ، چپاول كردند وتمام أثاث ولوازم آنها را به غارت بردند ، به اين مقدار نيز بسنده نكردند وهرزگى را به آن حد رساندند كه چادر از سر زنان كشيدند .
اداره پژوهش ونگارش ، ترجمه أعيان الشيعة ، / 252