تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
هامش
- دشمنان تو ودشمنان ذريت تو بسيار خواهد بود در روزى كه كرب وشدّت آن روز نهايت ندارد ، وحسرت آن روز به پايان نمىرسد ، وآن زمين پاك‌ترين بقعه‌هاى زمين است ، وحرمت آن از همهء قطعه‌هاى زمين بيشتر است ، وآن از زمينهاى بهشت است . چون درآيد آن روزى كه فرزندزادهء تو وأهل أو در آن روز شهيد خواهند شد ، واحاطه خواهند كرد به ايشان لشكرهاى أهل كفر ولعنت ، وجميع أطراف زمين خواهند لرزيد ، وكوهها به حركت واضطراب خواهد آمد ، ودرياها متلاطم وموّاج خواهند شد ، وآسمانها وأهل آنها به لرزه واضطراب خواهد آمد از روى غضب از براي تو وذريّت تو ، وبراي عظيم شمردن هتك حرمت تو ، وبراي جزاى بدى كه أمت تو را خواهند داد در ذريّت وعترت تو ، وهيچ مخلوقى نماند مگر آن كه از خداى تعالى دستوري طلبد در يارى كردن أهل بيت ضعيف ومظلوم تو كه حجت خدايند بر خلق بعد از تو . پس خدا وحى كند به سوى آسمانها ، زمينها ، كوهها ودرياها وهرچه در آنهاست كه : « منم پادشاه خداوند قادر كه گريزنده‌اى از دست من به در نمىرود ، وامتناع‌كننده‌اى مرا عاجز نمىگرداند ، واز هركه خواهم در هر وقت كه خواهم انتقام مىتوانم كشيد ، به عزّت وجلال خود سوگند ياد مىكنم كه عذاب كنم كسى را كه فرزند پيغمبر وبرگزيدهء مرا كشته است ، وهتك حرمت أو نموده ، وعترت أو را به قتل آورده ، وپيمان أو را شكسته ، وستم بر أهل بيت أو كرده ، چنان عذابي كه احدى از عالميان را چنان عذاب نكرده باشم . » پس در آن وقت هركه وهرچه در آسمانها وزمينهايند ، به صداى بلند لعنت كنند بر كسى كه ستم بر عترت تو كرده وهتك حرمت تو را حلال شمرده ؛ چون آن گروه سعادتمند به سوى شهادت شتابند ، حق تعالى به دست رحمت خود قبض أرواح ايشان نمايد واز آسمانهاى هفتم ملكي چند بر زمين آيند با ظرفهايى از ياقوت وزمرّد مملو از آب حيات ، وبا خود بياورند حلّه‌هاى بهشت وبويهاى خوش بهشت ، وآن بدنهاى مطهّر را به آن آبها بشويند وبه آن حلّه‌ها كفن كنند وبه آن طيبها حنوط كنند ، وصفوف ملائكة بر ايشان نماز كنند . پس حق تعالى گروهى را برانگيزاند كه آن كافران آنها را نشناسند ودر آن خونها به گفتار وكردار ونيّت خاطر شريك نشده باشند تا بدنهاى محترم را دفن كنند وعلامتي براي قبر سيّد شهدا در آن صحرا نصب كنند كه نشانه‌اى باشد براي أهل حق وسببي باشد براي رستگارى مؤمنان . ودر هر شبانه‌روز ، صد هزار ملك از هر آسمان فرود آيند وبر دور آن احاطه نمايند وصلوات فرستند بر أو ، وخدا را تنزيه كنند نزد أو ، وطلب آمرزش كنند براي زيارت‌كنندگان أو ، ونويسند نامهاى آنها را كه به زيارة أو مىآيند از امّت تو براي تقرّب جستن به سوى خدا وبه سوى تو ، ونامهاى پدران ايشان وقبيله‌ها وشهرهاى ايشان را . وگروهى از آنها كه برايشان واجب گرديده است سخط ولعنت خدا ، سعى خواهند كرد كه محو كنند نشان آن قبر مطهّر را وبرطرف كنند علامت آن ضريح منوّر را ، وخدا نخواهد گذاشت وهر روز آن علامت را بلندتر خواهند كرد . زينب خاتون گفت : « چون پدرم أمير المؤمنين عليه السّلام را ضربت زدند ، من اين حديث را به خدمت أو عرض كردم . فرمود : امّ أيمن راست گفته است . گويا مىبينم كه تو وساير زنان أهل بيت مرا در اين شهر به خوارى ومذلّت أسير كنند وشما بترسيد كه مردم شما را بربايند . پس در آن وقت صبر كنيد كه سوگند ياد -
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 227 | مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية