اللّه أحتسبه ونفسي ، « 1 » ما كنت أحبّ ( 4 * ) « 1 » أن يؤسر ، وأنا « 2 » أبقى بعده « 3 » .
« 4 » فسمع الحسين عليه السّلام قوله ، فقال : رحمك اللّه « 4 » ، أنت في حلّ من بيعتي ، فاعمل في فكاك ابنك . فقال : « 5 » أكلتني السّباع حيّا إن فارقتك .
قال : « 6 » فأعط ابنك هذه الأثواب البرود ، يستعين بها في فداء « 7 » أخيه . فأعطاه خمسة أثواب « 8 » ، « 6 » قيمتها ألف دينار . « 9 »
هامش
( 1 - 1 ) [ في البحار والعوالم : « ما أحبّ » ] .
( 2 ) - [ في الأسرار : « أن » ، ولم يرد في أعيان الشّيعة واللّواعج ] .
( 3 ) - [ زاد في المقرّم وبحر العلوم : « حيّا » ] .
( 4 - 4 ) [ المقرّم : « فقال له الحسين » ] .
( 5 ) - [ زاد في المقرّم : « لا واللّه ، لا أفعل ذلك » ] .
( 6 - 6 ) [ المقرّم : « إذا اعط ابنك هذه الأثواب الخمسة ليعمل في فكاك أخيه وكان » ] .
( 7 ) - [ بحر العلوم : « فكاك » ] .
( 8 ) - [ في أعيان الشّيعة واللّواعج : « أثواب برود » ] .
( 9 ) - در همين حال بود كه به محمّد بن بشر حضرمي خبر رسيد كه : « فرزندت در سرحدّ رى أسير شده است . » گفت : « گرفتارى أو وخودم را به حساب خداوند منظور مىدارم ؛ با اينكه مايل نبودم كه من باشم وأو أسير گردد . »
حسين عليه السّلام اين بشنيد فرمود : « رحمت خدا بر تو باد ! تو از قيد بيعت من رهائى ، نسبت به آزادى فرزندت اقدام كن . »
عرض كرد : « درندگان مرا زندهزنده بخورند اگر از تو جدا شوم . »
فرمود : « پس اين لباسها ( بردها ) را به فرزندت بده تا در آزادى برادرش از اين جامهها استفاده نمايد وآنها را فديهء برادر كند . »
سپس پنج قطعه لباس به ارزش هزار دينار به محمّد بن بشر عطا فرمود .
فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 93 - 94
به روايت ديگر : در آن شب ، به محمّد بن بشر حضرمي گفتند : « پسر تو را در سرحدّ رى أسير كردند . »
گفت : « عوض جان أو وجان خود را هردو از آفرينندهء جانها مىخواهم . »
چون حضرت اين سخن را شنيد ، فرمود : « خدا تو را رحمت كند ، من تو را مرخص مىگردانم كه بروى وفرزند خود را از قيد اسيرى رها كنى . »
آن سعادتمند گفت : « درندگان مرا بدرند اگر از تو جدا شوم . »
پس حضرت پنج جامه به أو عطا فرمود ، به هزار درهم مىارزيد وفرمود : « اينها را براي رهايى فرزند خود بفرست . »
مجلسي ، جلاء العيون ، / 651
بالجملة ، اين وقت محمّد بن بشر الحضرمي را آگهى آوردند كه پسرت را در ثغر مملكت رى أسير -