( 2019 ) 19 - نامهء حضرت به يكى از كارگزارانش :
أَمَّا بَعْدُ - فَإِنَّ دَهَاقِينَ أَهْلِ بَلَدِكَ شَكَوْا مِنْكَ غِلْظَةً وَقَسْوَةً - وَاحْتِقَاراً وَجَفْوَةً - وَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَهُمْ أَهْلًا لِأَنْ يُدْنَوْا لِشِرْكِهِمْ - وَلَا أَنْ يُقْصَوْا وَيُجْفَوْا لِعَهْدِهِمْ - فَالْبَسْ لَهُمْ جِلْبَاباً مِنَ اللِّينِ تَشُوبُهُ بِطَرَفٍ مِنَ الشِّدَّةِ - وَدَاوِلْ لَهُمْ بَيْنَ الْقَسْوَةِ وَالرَّأْفَةِ - وَامْزُجْ لَهُمْ بَيْنَ التَّقْرِيبِ وَالْإِدْنَاءِ - وَالْإِبْعَادِ وَالْإِقْصَاءِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ( 57536 - 57477 )
[ لغات ]
( دهقان ) : معرّب دهگان : مالك ده ، كشاورز ، اگر نونش اصلى باشد منصرف به كار مىرود ، وگرنه غير منصرف است ، به دليل وضعيت والف ونون زايدتان .
( قسوه ) : خشونت قلبي وسخت دلى ( أقصاه ) : أو را دور كرد ( جفوه ) : ضد نيكى ( جلباب ) : رو انداز ، لباس رويى ( مداوله ) : غلبه دادن هر كدام از خشونت ومهربانى بر ديگرى وهر بار يكى را گرفتن ، از مادهء إدالة به معناى چرخاندن
[ ترجمه ]
« اما بعد ، كشاورزان مردم شهر تو ، از سختگيرى وسنگدلى وحقير شمردن وستمگريت شكايت كردهاند ومن انديشيدم ، نه آنها را به دليل مشرك بودنشان أهل نزديك شدن به تو ديدم ونه در خور دور شدن ومورد ستم واقع شدن ، زيرا با ما داراى عهد وپيمان مىباشند ، بنا بر اين با ايشان مهربانى آميخته با