( 2002 ) 2 - نامه امام ( ع ) به أهل كوفه ، پس از فتح بصره :
وَجَزَاكُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ مِصْرٍ عَنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ - أَحْسَنَ مَا يَجْزِي الْعَامِلِينَ بِطَاعَتِهِ - وَالشَّاكِرِينَ لِنِعْمَتِهِ - فَقَدْ سَمِعْتُمْ وَأَطَعْتُمْ وَدُعِيتُمْ فَأَجَبْتُمْ ( 55544 - 55520 )
[ ترجمه ]
« خداوند به شما كه مردمى شهرنشين هستيد ، از ناحيهء خاندان پيامبرتان بهترين پاداشى دهد كه به عاملان ومطيعان خود وسپاسگزاران نعمتهايش عطا مىكند ، زيرا كه شنيديد وأطاعت كرديد ، ودعوت را پاسخ مثبت داديد . »
[ شرح ]
( 55537 - 55511 ) گويا خطاب به أهل كوفه است واز اين رو حرف من براي بيان جنس از ضمير منصوب در جزا كم مىباشد وبراي آنان از خدا درخواست مىكند كه به آنها به علت يارى كردن از خاندان پيامبر وسپاسگزارى از نعمت وى ، بهترين پاداش را عنايت فرمايد .
( 55544 - 55538 ) فقد سمعتم ، امر خدا را شنيديد وآن را أطاعت كرديد ، وبراي يارى دينش دعوت شديد آن را پذيرفتيد . مفعولهاى اين چند فعل حذف شده زيرا منظور ذكر اعمال وكارهاست وتوجهى به تعيين مفعول نيست علاوة بر آن از فحواى سخن ، مفعول شناخته مىشود كه نداى الهى امام ( ع ) مىباشد .