تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 567

مساهمون:

ص٥٦٧
شناخت ودرك مطلب ، سه درجه وجود دارد كه كمترينش تصور آن به اعتبار نامش مىباشد ، وبالاترينش تصور آن بر حسب حقيقت وكنه آن است ، ودرجه متوسط آن است كه أوصاف ولوازم مخصوص به آن ، وبرخى اجزايش را درك كند ، ودرك وتعقلى كه أئمة أطهار از دين داشتند بالاترين درجهء شناخت بود كه همان معناى رعايت وحفاظت مىباشد ، وحفاظت آنان از دين به آن است كه آن را به ديگران بياموزند وياد آن را زنده دارند ودر برابر آن احتياط را از دست ندهند ، نه اين كه تنها به نامى از آن وشنيدن الفاظى از ديگران قناعت كنند . ( 55205 - 55199 )

فانّ رواة العلم كثير . . . تا آخر ،

يعنى چنان نيست كه هر كس خبر از دانش دهد وچيزى از آن بشنود ، عالم به آن علم ونگه دار آن مىباشد بلكه اين مطلب عامّى است وعام مستلزم خاص نيست ، وبه اين بيان حضرت اشاره كرده است به اين كه اين گونه اشخاص كه رعايت أصل علم كنند وجامع فضايل باشند بسيار اندكند . توفيق از خداوند است .