( 55304 - 55298 )
واللَّه مستاديكم شكرهء :
خدا از شما مىخواهد كه سپاس نعمتهايش را ادا كنيد واين مطلب در موارد متعددى از قرآن مورد دستور واقع شده است
« وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
« 1 » » ،
« فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَ
« 2 » » .
ومورثكم امره : سلطنت روى زمين را كه در امتهاى گذشته در دست خداپرستان ومؤمنان بود ، اكنون به شما محول فرموده است چنان كه در قرآن مىفرمايد
« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
« 3 » » ونيز گفتار خداوند متعال :
« وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيارَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ
« 4 » . »
( 55311 - 55305 )
وممهلكم . . . سبقه ،
واژهء مضمار استعاره از مدت زندگانى در دنياست ووجه همانندى ، آن است كه مردم به سبب رياضتها ومجاهدات در راه خدا وتحصيل كمالات نفساني كه در طول زندگانى خود به دست مىآورند ، آمادگى پيدا مىكنند كه در مسابقهء پيشگاه عظمت الهى به پيروزى برسند ، همچنان كه اسبها براي حضور در مسابقهها با تمرينهاى زياد كه لاغرى اندام را در پى دارد ، آمادگى به دست مىآورند ، امام ( ع ) در اين جمله علت مهلت دادن خداوند مردم را براي ميدان مسابقه مورد اشاره قرار داده كه عبارت از : تنازع سبق يعنى زد وخورد وبگومگويى است كه به منظور به دست آوردن پيروزى در سبقت جستن به پيشگاه
هامش
( 1 ) سوره بقره ( 2 ) قسمتى از آيهء ( 17 ) يعنى : سپاسگزاريد خدا را ، اگر أو را مىپرستيد .
( 2 ) سوره بقره ( 2 ) قسمتى از آية ( 151 ) ، يعنى : مرا سپاسگزارى كنيد وبه من كفر نورزيد .
( 3 ) سوره نور ( 24 ) قسمتى از آية ( 54 ) ، يعنى : خداوند به مؤمنان وكساني از شما كه عمل صالح انجام دهند ، وعده داده است كه آنها را در روى زمين جانشين قرار دهد ، همچنان كه جانشين قرار داده بود كساني را كه پيش از شما بودند .
( 4 ) سورهء احزاب ( 33 ) قسمتى از آيهء ( 27 ) ، يعنى : وبه شما به ارث داد ، زمين ، شهرها وثروتهاى آنان را .